อีกไม่กี่วันข้างหน้า ผมก็จะ ก้าวเข้าสู่เลข 32 ในชีวิต
นั่นแปลว่าผม ผ่านร้อนหนาวอยู่บนโลกนี้มาได้ ครึ่งชีวิตแล้ว
เคยมีคนบอกผมว่า จากนี้ไป กราฟต่างๆ ของตัวเอง
จะค่อยๆ ต่ำลงๆ ทุกอย่างจะเริ่มเข้าสู่การเสื่อมโทรม
ตามสังขาร และ เวลา
ไม่ว่าใจมันจะยังไหวแค่ไหน ...หลายๆครั้งร่างกายมันก็จะบอกว่า
เฮ้ย เอ็งน่ะ ไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ ทั้งใจร้อน โมโห บ้าบอทั้งหลายน่ะ
มันใช้พลังงานมากนัก รู้มั้ย
ร่างกายสั่งให้ผมเริ่มลดความแรงของอารมณ์และจิตใจลง ทีละนิด
ยิ่งเวลาผ่านไป
คนในชีวิตผมก็ ห่างหาย ก็จากไปพร้อมเวลา
บ้างก็ตามวัฎจักรของโลก เกิด แก่ เจ็บตายกันไป
บ้่างก็ จากกันตามกลไกของเวลา ของ สังคม และ ความต่าง
ในวัย 32 ของผม
ยังคงมีหนี้สิน....
ยังคงมีพ่อ....
ยังคงมีงานการทำ....
มีบ้าน และ มีความสุข ตามประสา
และที่สำคัญ
ยังคงอยู่ครบ 32 ...... ไม่ขาดไม่เกิน
อะไรคงไม่สุขเท่าทุกอย่างมันยังดำเนินไปตามครรลองของมัน
ผมยังไม่หงอก...
ยังไม่ร่วง....ยังไม่ล้าน
ถึงจะไม่สดใสเท่าเก่า
แต่ผมก็ เริ่มที่จะคุ้นเคยกับริ้วรอยของใบหน้าไปแล้ว
ผมถือว่ามันเป็นริ้วรอยของประสบการณ์
ริ้วรอยของความสุข...ความทุกข์ และ ความเป็นตัวผม
แม้เลือกได้ คงไม่ย้อนเวลาไปแก้ไขอะไรต่อมิอะไรในชีวิต
ถึงบางอย่าง จะงี่เง่า งั่ง และ ไร้เหตุผล
แต่สิ่งไร้เหตุผลเหล่านั้น
มันนำสู่ความมีเหตุผลในวันนี้.... อย่างน้อย ก็มีมากกว่าเมื่อก่อน
ถามผมว่า กลัวความแก่มั้ย
ตอบได้โดยไม่ต้องคิดว่า...กลัว !!
แต่กลัวไปก็ต้องแก่ ...มีใครบ้างไม่แก่ ไม่ตาย
ในเมื่อเราแก้ไขอะไรของธรรมชาติไม่ได้...
ก็ แค่ต้องทำความเข้าใจกับมัน
อยู่ และ แก่ไปอย่างเข้าใจ...
ยิ่งอายุมาก ผมว่า บางที
แค่ไม่มีทุกข์มากนัก
ก็คงดีถมไปแล้ว
แล้วเมื่อเราเข้าใจ
ไม่ทุกข์...
ไม่ว่าจะ 32...33...34...
ก็คงมีความสุึขได้ ไม่ต่างกัน
สุขสันต์วันเกิดตัวเองล่วงหน้าครับ
**************************************************
...สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้า ด้วยเช่นกันนะค่ะ ^^;
อายุมากกว่าหนูเยอะเลยนะเนี่ย...
แฮะๆ
#1 By a.while on 2008-05-06 18:19