ถ้าเราไม่เคยจากกัน

posted on 09 Mar 2008 01:31 by parmer  in memo

 

ผมเคยสงสัยว่า

ถ้าทุกอย่างมีเื่งื่อนไขของมัน

และถ้าทุกอย่างมันมีเหตุผลในตัวของมันเอง

 

เหตุผลของการที่คนเราต้องจากลากัน ....มันคืออะไร

 

ความเจ็บปวด มันให้อะไรเรา

การเรียนรู้? รึว่าความเข้าใจ

 

เพื่อที่จะได้ไม่ทำผิดพลาดซ้ำอีกครั้ง

 

รึเพื่อให้เราได้มีโอกาส คิดถึง และ ค้นพบว่า

ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัีนมันมีค่าขนาดไหน

 

และมันน่าตลกตรงที่เรามักจะรู้ ในวัน และเวลาที่มันสายไปแล้วในทุกที

 

คงเป็นเพราะเหตุนี้

 

สิ่งที่จากไปแล้ว จึงมักอยู่ในใจ มากไปกว่าสิ่งที่ยังเหลือ

 

เพราะเราเรียกคืนมันมาไม่ได้

มันจึงมักมีค่าเกินจริงเสมอ

 

ทำให้ผมต้องถามตัวเองซ้ำๆ หลายๆ ครั้งว่า

 

ถ้าทุกอย่างมันยังคงอยู่ และไม่เคยได้จากไปไหน...

ถ้ามันยังคงดำเนินไป

 

เฉกเช่นทุกวัน และ ทุกวัน

 

ผมจะได้คิด ได้เห็นคุณค่าของสิ่งเหล่าันั้นมั้ย

ผมจะทำดีไปได้มากกว่าวันนั้น

 

ได้สักแค่ไหน

 

และเมื่อถึงวันที่ต้องจากลากันอย่างวันนั้น

ผมจะเสียใจเหมือนวันนี้หรือเปล่า

 

อาจจะดูพร่ำเพ้อเหมือนคนบ้า

แต่มันแค่สงสัย และติดอยู่ในใจมาตลอด

ว่าถ้าเพียงแต่เราไม่เคยจากกัน

 

มันจะเป็นอย่างไร

 

************************************

 

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

การจากกัน ทั้งที่ยังมีลมหายใจ
มันรวดร้าวและทรมานกว่าตายจากกันหลายเท่านัก

#2 By The little black princess on 2008-03-09 01:44

ฉันเคยมีใครคนหนึ่งที่รักและดีกับฉันมาก แต่ฉํนคุ้นชินและละเลย
เมื่อความสัมพันธ์ของเราจบลง ฉันมองกลับไปและนึกเสียดาย ฉันอยากจะทำดีกับเขาให้มากกกว่านี้

บางช่วงเวลา เราต่างก็ไม่มีใครและยังรักกัน แต่เราไม่เคยกลับมาคบกัน
เขาและฉันคิดเหมือนกันว่า ความทรงจำที่เรามีร่วมกันมันงดงามที่สุดแล้ว
ถึงเราจะกลับไปคบกันมันก็ไม่มีทางจะดีไปกว่านั้นได้ ซ้ำร้ายเราอาจจะทำลายภาพที่สวยงามนั้น

หลังจากเขา ฉันจะทำดีกับทุกคนที่ผ่านเข้ามาให้มากเท่าที่ฉันจะทำได้
เมื่อความสัมพันธ์จบลง ฉันอาจจะเสียใจแต่ฉันไม่เคยเสียดาย
เพราะต่อให้ย้อนเวลากลับไป ฉันก็ทำดีมากไปกว่านั้นไม่ได้แล้ว
บางที "สิ่งนั้น คนนั้น ทุกสิ่ง"

อาจยังอยู่ แค่เปลี่ยนรูปไป

ใบไม้ ร่วงลงดิน ย่อยสลาย เป็นปุ๋ยให้ต้นไม้เติบโตขึ้น

ข้อดีของความเป็นมนุษย์ คือ กาย ใจ จิต ที่รู้สึก สอนได้

สิ่งที่คุณตั้งคำถาม เราว่าเป็นสิ่งดีของมนุษย์

ที่จะทำให้เรา พัฒนาตัวเอง

เมื่อ ...

"และมันน่าตลกตรงที่เรามักจะรู้ ในวัน และเวลาที่มันสายไปแล้วในทุกที "

พระอาทิตย์ขึ้นใหม่ทุกวัน ตื่นมารับอากาศยามเช้า

สำหรับบางสิ่ง กายอาจสัมผัสไม่ได้แล้ว
แต่ใจ และ จิต ยังผูกกันอยู่

บางทีเราทำบุญเสร็จ ก็นึกถึง แม่ พี่ เพื่อนๆ
แฟนเก่า ให้เค้าดี

คนที่ไม่อยู่แล้ว อย่างพ่อ และ พี่ชาย เราก็อุทิศส่วนกุศลให้

"มนุษย์" ไม่ได้อยู่เหนือ "ธรรมชาติ"
แม้จะพยามสักเท่าไร
"มนุษย์" หรือ "ใบไม้" ร่วงหล่น ลงดินในที่สุด
big smile

อิ อิ แต่ไม่รู้ว่า หลังหล่นลงดิน แล้วจะได้เกิดใหม่รึเปล่า
เกิดเป็นอะไร ถ้าเชื่อว่าทำดีก็จะได้เกิดดี ผูกพันกะใคร
จะได้ไปเจอกันใหม่อีกครั้ง อันนี้ยังตอบไม่ได้

แต่ถ้าเป็นจริงตาม^^ เร่งทำดี กับคนที่เรารัก
กะ ทุกคน ดีที่สุด confused smile

#4 By noui (124.120.173.174) on 2008-03-09 08:52


การจากเป็นหรือจากตาย

ความเจ็บปวดมันขึ้นอยู่กับ ความทรงจำทั้งยามอยู่ และจาก

แต่ไม่ว่าจะแบบไหน ก็ เจ็บปวดไม่ต่างกัน

#5 By parmer on 2008-03-09 10:55

ถ้ามีคำว่า 'รู้อย่างนี้..' ติดค้างอยู่ในหัว
คืออาการเสียดาย และ เสียใจ ที่ไม่ทำไป ไม่ทำให้ดีที่สุด

พอถึงวันนี้ มันเลยรู้สึกเศร้าจัง เพราะไม่มีโอกาสอีกแล้ว


#6 By พ. on 2008-03-09 11:04

มองในอีกแง่.....
หากเราไม่เคยจากกัน....
ความผูกพันธ์ที่มี..อาจไม่มีอยู่จริง....
.
.
.
.
บางที..ทุกอย่างอาจจะมี " ที่ทาง " และ " วาระ " ของมันนะค่ะ....บทความของคุณ..เหงาจังค่ะ..บวกกับเพลงประกอบ..มันเลยเหงาจัดเลบค่ะ....
ส่วนความเห็นเราข้างบน มันก็แค่.."อีกแง่" ของฉันเท่านั้นเองแหละค่ะ...

big smile open-mounthed smile

#7 By butterflyheart on 2008-03-09 18:45

การจากลานี่มันทรมานจังเลยน่ะ
กว่าจะทำให้มันรู้สึกคุ้นชินได้
นานแสนนานbig smile

#8 By sjtree on 2008-03-09 22:22