parmermemo

เข้ามาอ่าน...

เข้ามาอ่านเหมือนคนข้างบน ^

คนแก่ แก้ยาก เปลี่ยนยาก ดื้อเหมือนเด็ก
ผมเคยประสบกับตัวเอง แล้วก็กลุ้มใจเอง แล้วก้มีเรื่องทะเลาะกันรุนแรง จนตัวเองต้องมาเสียใจในสิ่งที่ทำ หลังจากคิดให้ตกแล้ว ก้ต้องทำความเข้าใจเขา คิดอย่างเขา และเข้าใจในสภาพของเขาให้ได้ ตัวเราเองยังมีโอกาส และเวลาที่จะเปลี่ยนและหาความรื่นรมย์ในชีวิตอีกเยอะ ส่วนท่านคงทำได้ยากแล้ว

เอาใจช่วยครับ ใครเจอเองก็คงต้องเรียนรู้เองและเข้าใจความยากลำบากของสถานการณ์นั้นเอง ทำให้เต็มที่แล้วกัน การคิดไปคิดมา เอาภาพในอดีตมารวมคิดเข้าปด้วย ทำให้เจ็บใจมากขึ้น ตัดมันออกจากใจไปดีกว่าครับ

cheer cheer ปามละกันเนอะ :)

เห็นใจพ่อปาม อืม...
เราคิดว่า บางทีท่านก็อาจจะอยากเลิกที่สุดเลยก็ได้นะ
แต่มันมีหลายปัจจัย

เราไมรู้ว่าท่านดื่มมาตั้งแต่เมื่อไหร่

เราขอเล่าเรื่องของเราให้ฟังละกัน

เราเคยติดแป้ง(คาร์โบไฮเดรต)ชนิดที่เรียกว่า
เคยกินข้าวหม้อใหญ่ๆหมดคนเดียว
เคยกินขนมปัง ทั้งแถว2-3แถว
ยังไม่รวม กับข้าว อาหาร ขนมอื่นๆ ในมื้อนั้นอีก

กินจนมันล้นมาถึงอก กินจนร้องไห้ไม่อยากกินอีกแล้ว
ร้องไห้จนหลับไปเลย ทั้งที่ทุกอย่างยังจุกอยู่ในท้อง

ตอนนั้นเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นบ่อย จนมีครั้งหนึ่ง
เรากลัว จนถึงกับล้วงคอตัวเอง ให้อาเจียน
เรารู้ว่าไม่ดี ไม่ได้อยากินมากขนาดนั้น ไม่อยากล้วงคอ
(ล้วงแค่ครั้งเดียวนะ โชคดีที่เราหาทางแก้ได้ก่อน)

ทำไมเรากินเยอะแบบนั้น?
เราไม่รู้สึกอิ่มเลย และยิ่งกินก็ยิ่งอยาก น้ำลายสอ

คำตอบ คือ
เราเป็นโรคที่มีการหลั่งของฮอร์โมนอินซูลินมากกว่าปกติ

ดังนั้นเมื่อมีอาหารที่เป็นแป้ง หรือคาร์โบไฮเดรตอื่นๆ
เข้าไปในปาก ขั้นแรกของการย่อย เริ่มที่น้ำลายก่อนเลย
เพื่อเปลี่ยนแป้งเป็นน้ำตาล ทุกครั้งที่ร่างกายได้น้ำตาล จะเกิดการหลั่งของ อินซูลิน

แม้เราจะกินแค่ยาที่เป็นแคปซูล
ทำจากข้าวเหนียวแค่เม็ดเดียว
ก็เป็นการกระตุ้นให้อินซูลินหลั่งแล้ว ทีนี้ของเรามันหลั่ง
มากกว่าปกติ อินซูลินที่มากเกินปกตินี้ก็จะไปจัดการ
น้ำตาลในเลือด ซึ่งขณะนั้นอยู่ที่ระดับปกติของคนทั่วไป
ให้ต่ำลงทันที เราก็จะเกิดอาการป่วยต่างๆนานา

ส่วนอาการกินแล้วไม่อิ่ม เพราะ เมื่อเรายิ่งกินอะไร
ที่เป็นแป้ง มันก็จะยิ่งไปกระตุ้นให้หลั่งอินซูลินมากขึ้นๆ
น้ำตาลในเลือดเราก็ยิ่งลดๆ มันก็ไม่มีจุดที่จะไปบอก
ร่างกายสักที ว่าตอนนี้น้ำตาลในเลือดอยู่ที่ระดับพอดีแล้ว
ความหิวหมดไปแล้ว หยุดกินได้แล้ว

^^ ข้างบนที่เราเล่ามา เพราะจะบอกว่าบางทีมันไม่ได้
อยู่ที่ใจ ที่อยากเลิกอย่างเดียว บางทีมันอยู่ที่เคมีใน
ร่างกาย ที่มันผิดเพี้ยนไปด้วย

ทุกวันนี้ เราต้องกินอาหารตามโปรแกรม กินแป้ง/น้ำตาล
ได้เฉพาะเวลาที่กินได้ ไม่งั้นเราก็จะกลับสู่วงจรน้ำตาลตก
น้ำตาลต่ำอีก เราก็จะกินข้าวได้เป็นหม้อๆโดยไม่อิ่มอีก

อืม ถ้าปามอยากให้ท่านเลิกดื่ม บางทีมันไม่ได้อยู่ที่ใจ
อย่างเดียว โดยเฉพาะถ้าท่านดื่มมานานหลายสิบปี
ถ้าจะเลิก เราว่าต้องมาดูในรายละเอียด ว่าจะทำอย่างไร
บ้าง อาจต้องปรึกษาหมอตลอดการเลิก

เป็นกำลังใจให้ ทั้งคุณพ่อ คุณลูกนะ

ปล.กว่าเราจะเลิกติดแป้ง และปรับสมดุลย์มามีชีวิต
แบบที่เป็นอยู่ปัจจุบัน เรายังใช้เวลากว่า 2 ปีเลย :)

เล่าซะยาว เข้าใจผิด แค่อยากให้ท่านเปลี่ยนยี่ห้อนั่นเอง
ขออภัยๆ

อืม ผมไม่ได้ขอให้เลิกกินรึอะไร เพราะรู้ว่ามันเลิกไม่ได้

แค่ขออย่่างเดียว ว่าอย่ากินเหล้าโรง เหล้าเซี่ยงชุน รึตราเสือ

เพราะมันแรง และ แอลกอฮอลก็ คนละชนิด

จะกินจนตายผมก็ไม่ว่า แต่อย่างน้อยให้ได้รู้สึกว่า เราได้พยายามจะทำอะไรสักอย่างแล้ว

ผมให้เงินทุกวัน...ให้กินข้าว

กินอะไรที่มันดีๆ

เป็นนายจะรู้สึกยังไง ให้เงินทุกๆ เดือนเพื่อหมดไปกับเหล้า

ยอมกินยี่ห้อที่ถูกที่สุด เพื่อได้กินปริมาณมากๆ

ของแค่นี้ไม่เกี่ยวกับร่างกายหรอก

มันอยู่กับใจ...

เข้ามาอ่านเหมือน #1 และ #2

คนแก่ มีอายุส่วนใหญ่ก็เป็นอย่างนี้ละครับ ถ้าบอกตรงๆ ไม่ค่อยจะยอมเปลี่ยนหรอกครับ เพราะค่อนข้างดื้อ ลองเปลี่ยนเป็นคนที่อายุใกล้เคียงกับพ่อให้เขาชวยคุยกันสิ แล้วสอดแทรกเรื่องพวกนั้นเข้าไป อาจจะดีขึ้นก็ได้นะ

เอาใจช่วยครับ

เข้ามาอ่านเหมือน #1 #2 #7

ปล. ยังไงก็พ่อ

อืม .. โน คอมเม้นต์ ค่ะ , ยังไงพี่ก็ทำดีที่สุดแล้ว
เป็นกำลังใจให้นะคะ

ผมคงแนะนำอะไรมากไม่ได้
เพราะว่าเป็นเรื่องของความเคยชิน
กับอายุของบุคคล
แต่คงได้แค่เอาใจช่วยครับ
อย่าเพิ่งท้อถอยและหมดแรงใจไปเสียก่อน
เราห้ามท่านไม่ให้ทานเหล้าไม่ได้ในขณะนี้
แต่เราสามารถทำอย่างอื่นทางอ้อม
ที่จะทำให้ท่านทานน้อยลง
หรือว่าทานเหล้าที่ไม่ทำลายสุขภาพมาก
หรือว่าในเมื่อเลิกไม่ได้ก็บำรุงสุขภาพให้ดีขึ้นเสีย
ถือว่าชดเชยกัน หรือไม่ก็วิธีอื่นๆหลายอย่างก็ตามแต่

อย่าเพิ่งหมดแรงใจเสียก่อน
ต้องเป็นกำลังใจให้ท่านต่อไปครับ