แสงสว่างในตนเอง
posted on 20 Feb 2008 09:46 by parmer in memo
สืบเนื่องจาก เทศกาลความรักและความหลงได้ผ่านไป
สืบเนื่องจาก มันทำให้คนรอบๆตัวผม มีทั้งสุขและทุกข์ ปนเปกันไป เพียงเพราะวันนั้น
บางคนมาปรึกษา.... ว่าทำอย่างไรดี ให้มีคนมารัก ?
อืม นั่นสิ ทำยังไงกันดีล่ะ.....
หนูไม่สวย/ ผมไม่หล่อ ไม่มีคนสนใจ รูปร่างอัปลักษณ์ อักลี่.... อืม ก็อาจจะจริง
แล้วหนูอยากให้คนมารัก เพียงเพราะ หนูสวยรึเปล่า ?
ไม่ค่ะ ....
หนูอยากให้คนมารักหนูเพราะหนู หุ่นสะบึมเป็นนางแบบอกภูเขาไฟ รึ ?
ก็เปล่าอีกน่ะ แหละ
แล้วจะไปแคร์มันทำไม ?
นั่นสิ แคร์ทำไม ? เราอยากให้คนมาสนใจ มาชอบ มารัก
เราเอาแต่ใจไปจดจ่ออยู่แต่กับสิ่งที่เค้าชอบ เค้าสนใจ...
ทำอย่างนั้น เค้าจะชอบมั้ย ทำอย่างนี้เค้าจะแลมั้ย
ถ้าชั้นจมูกโด่งขึ้น มันจะเริ่มมองเห็นชั้นบ้างรึยังว๊า.... อืม
ก็เสียเงินไปทำกันไป สุดท้ายก็ไม่เห็นอยู่ดี เห็นแต่ซิลิโคนของเรา
บางคนบอก ใช่สิ คนหน้าตาปกติ ก็ไม่เข้าใจหรอกว่าคนที่ดูแย่ มันเป็นยังไง
จริง..ผมไม่เข้าใจหรอก ว่าการหน้าตาเป็นคนอื่นมันรู้สึกอย่างไร
แต่ก็แค่จะบอก ว่า หน้าตายังไง ก็อกหักได้...ถูกปฏิเสธได้ ไม่ต่างกัน
และออกจะช้ำใจกว่าในบางทีด้วยซ้ำ ว่ากุผิดอะไร ???
แต่ก็นั่นแหละ เราจะไปบังคับใครได้
บังคับตัวเองไม่ให้ชอบคนอื่นยังทำไม่ค่อยจะได้เรย ใช่มั้ย
ผมมีเพื่้อนคนนึง ไปแอบชอบเด็กมหาลัย ปี สาม ขณะที่ตัวเอง จะ30 แล้ว
มันเปลี่ยนตัวเองทุกอย่าง การแต่งตัว การพูดการจา ....ทำผมทรงเกาหลีสุดฮิป
เพียงหวังว่าน้องเค้าจะมองเห็น และ สนใจ
แต่น้องเค้ากลับยิ่งห่าง ...ยิ่งไกล ยิ่งกลัว
จนในที่สุดก็ หายไปอย่างไร้ร่องรอย
มันร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรอยู่หลายวัน จนผมอดไม่ได้ต้องด่ามันไป
เอ็งจะร้องไปทำไมวะ
เค้าไม่สนใจผมเลยพี่....ฮือๆๆๆ
แล้วเมิงมีอะไรน่าสนล่ะ ? ผมถาม
ใช่สิเพราะผมมันไม่หล่อ ดำ $!$@%@%$#%# ....ฮือๆๆๆ
กุว่า เพราะเมิงไม่มีแม้แต่ความภูมิใจในตัวเองมากกว่า
เมิงดำ ....แล้วทำไม
ไม่หล่อ แล้ว ยังไง
เมิงเก่ง ...ฉลาด ...ถ่ายรูปเจ๋ง เอ็งมีสไตล์ส่วนตัวที่ไม่มีใครเลียนแบบได้ ....แม้แต่กุ
แล้ว เอ็งกลับอยากเป็นคนอื่น...อยากเป็นในสิ่งที่เอ็งเป็นไม่ได้
ไม่เห็นตัวเองแล้วใครจะเห็น
ไม่รักตัวเอง ....ใครมันจะแล
ใครๆก็รักตัวเอง เราเลือกเค้า เพราะ้เค้าดีพอสำหรับเรา ใช่
แต่ถ้าเค้าจะไม่เลือกเรา็เพราะเราไม่ดีพอสำหรับเค้า แล้วยังไง
ก็แค่นั้น ก็แค่นั้นจริงๆ.....
วันนึงเค้าจะเจอคนที่ใช่ คนที่ ชัดเจนสำหรับเค้า
ซึ่งเป็นเรื่องน่ายินดี
และแน่นอน วันนึงเราก็จะเจอคนของเราด้วยเช่นกัน
คนที่มองเห็นสิ่งที่เรามี สิ่งที่เราเป็น
คนที่แม้ในยามทุกอย่างมืดมิดรอบๆตัว
เค้ากลับยังมองเห็นเราได้ชัดเจน
เพราะสิ่งที่เป็นเรา และใช่สำหรับเค้า
มันจะเปล่งแสงออกมาท่ามกลาง ความมืดมิดเหล่านั้น
และคนที่จะเห็นแสงนั้นได้
ก็มีแต่คนที่มองมันด้วยหัวใจเท่านั้น
แล้วเราจะไปแคร์คนที่ ไม่เคยเห็นใครในความมืดไปทำไม
เพราะเราทุกคนล้วนมีแสงสว่างในตัวเอง
แค่รอเวลา ที่ใครสักคนจะหามันเจอ
**************************
รู้สึกดีกับประโยคนี้จริง ๆ เมื่อก่อนก็นึกไม่ออกนะ แต่ถ้าเราเจอคนที่เห็นเราสักคน เราจะเชื่อประโยคนี้นะคะ
#1 By ตุ้มเป๊ะ on 2008-02-20 10:11