รู้สึกเหมือนกันมั้ยครับ ว่า วันจันทร์ สำหรับคนทำงานอย่างเรา
เป็นวันที่หนักและ สาหัสที่สุดในหนึ่งอาทิตย์
เป็นวันที่....รถมักจะติดที่สุด ไม่รู้เป็นเพราะอะไร คนมันก็ไปทำงานเหมือนทุกๆวัน
เป็นวันที่....หาของกินยากที่สุด ( เพราะไม่มีอะไรขายริมทาง สะอาดตา แต่อดอยากกาย )
เป็นวันที่....เรายังปรับความรู้สึกจากวันหยุดแสนสบาย มานั่งทำงานเป็นสาวโรงงานไม่ได้
แต่มนุษย์เงินเดือนอย่างพวกเรา จะทำอะไรได้ ก็ทำหน้าที่กันไป
หน้าที่นาย หน้าที่ลูกน้อง
แล้วพอมันผ่านไปถึงเวลาเลิกงานของวันจันทร์
ผมมักรู้สึกดี ที่อย่างน้อยมันก็เหลืออีกแค่ 4 วันแล้ว
และจะเป็น 3 2 1 ในที่สุด เพื่อเริ่มนับถอยหลังใหม่
บางคนบอกว่า เราควรพยายามมีความสุขกับงานที่ทำ
แต่ความสุขกับคำว่าหน้าที่บางทีมันก็สวนทางกัน อย่างเลี่ยงไม่ได้
มองๆ หน้ากันไปมา ทั้งในรถเมล์รถไฟฟ้า ที่ทำงาน
ถ้ามีความสุขกันอยู่ดี คงไม่ทำหน้าเหมือนจะเข้าโรงเชือดเฉกเช่นเดียวกันแบบนี้
แต่โลกมันก็หมุนไปด้วยงานและเงินอยู่ดี
คงโกลาหลพิลึก ถ้าต่างไม่มีคนทำหน้าที่ของตน
โลกคง ปั่นป่วนสิ้นดีเมื่อมีแต่คนหยุด และนิ่ง
ผมได้ดูทีวีเมื่อคืน เจอรายการหนึ่งกล่าวถึง กลุ่มละครมะขามป้อม
ที่ใช้สื่อละคร สอนชาวบ้านและ ช่วยเหลือสังคม โดยไม่ได้มีผลกำไรอะไร
และมีมาตั้งแต่ สมัย 14 ตุลา ที่ใช้ละครเป็นสื่อเรื่องการเมือง
ผมไปสะดุดอยู่ที่ประโยคหนึ่ง จากคนกลุ่มนั้น
ว่าบางคนเคยทำงานดีๆ งานโฆษณา งานทีวี ซึ่งต่างก็ล้วนนำพารายได้ที่ดี
แต่เค้ามาึคิดว่า ทำไมเราต้องเสียเวลาส่วนใหญ่ในชีวิต ไปกับการทำงานให้นายทุน
ทำในสิ่งที่ไม่มีความสุข รึถึงมี ก็ร่อยหลอ และพร่อง ลงทุกๆที
แล้วทำไมไม่ลองทำอะไรที่ได้ให้ความสุขกับผู้อื่นล่ะ พวกเค้าคิด
รายได้น้อยลง รึแทบไม่มี ก็จะเป็นไรไป ก็กินน้อยหน่อย พอเพียงมากขึ้น
แต่สิ่งที่ได้รับกลับมามันยิ่งกว่านั้น
รอบยิ้มของเด็กๆ คำขอบคุณของชาวบ้าน และน้ำใจจากทุกครัีวเรือนในชุมชนนั้นๆ
มันก็เพียงพอ และ ทำให้พวกเค้ามีความสุขกับทุกวันที่ทำงานแล้ว
ดูจบ ก็ได้แต่คิด คงจะดี งานที่มีความสุขและช่วยเหลือคน
แต่ตอนนี้ผมยังไม่พร้อม จะได้ความสุขนั้นแน่ๆ
ในเมื่อ ทุกอย่างยังรอ ทุกรายจ่ายยังเท่าเดิม และบิลยังวางอยู่ทุกเดือน
ก็คงต้องเตรียมรับมือกับทุกวันจันทร์
และนับถอยหลัง 5 4 3 2 1 เหมือนเช่นเคย
ก็แค่แอบหวังไว้ว่า
จะมีสักวันจันทร์ ที่ผมมีความสุขมากพอ
ที่จะไม่ต้องนับถอยหลังอีกต่อไป
*************************************
นาน ๆ กลับมากรุงเทพครั้ง
รู้สึก.. ถึงความแตกต่าง ..
#1 By oam on 2008-01-22 11:23