5-10

posted on 17 Jan 2008 18:03 by parmer  in memo

 

เผลอแปปเดียวผมก็โดนย้ายมาทำงานที่ใหม่ ( ในเครือบริษัทเก่า )

มาได้อาทิตย์กว่าแล้ว

 

ด้วยคำสั่งฟ้าแล่บ สั่งสิบเอ็ดโมง ให้ขนของไปเที่ยง

 

แล้วระยะหนึ่งผ่านไปก็ได้พบว่า มันมีทั้งสิ่งที่ดีขึ้น และแน่นอน

สิ่งที่แย่ลง

 

ผมพบว่า ที่ชั้น 10 แห่งนี้ บรรยากาศเหมือนโรงพยายาล

และนางพยาบาลบนนี้ ก็ค่อนข้างเย็นชาอยู่พอสมควร

หลายครั้งที่ผมส่งยิ้มให้เวลาเดินสวนกัน

เหล่านางพยาบาลก็ไม่เคยเห็น

แต่บางครั้ง พอผมเริ่มจะชินกับการไม่เห็นคนอื่นบ้าง

ก็มายิ้มให้ และถึงแม้ยังไม่ชิน และทำตัวไม่ถูกนัก

 

แต่อย่างน้อยผมก็เริ่มจะ สามารถเดินสวนใครสักคน

โดยทำเหมือนสวนกับอากาศได้ แบบที่ไม่เคยทำเป็น

 

ผมพบว่า เก้าอี้ตัวละ 40000 ที่ผมนั่งทำงานอยู่

จริงๆ แล้วก็นั่งไม่ได้สบายไปกว่าเก้าอี้ กระจอกๆ ที่ผมเคยนั่ง

ที่ชั้น 5 แต่อย่างใดเลย

 

ผมพบว่า คอมจอแบนที่ผมร่ำร้องจากที่เดิมว่าอยากได้ และไม่เคยได้นั้น

ก็ไม่ได้ดูสบายตาไปกว่า จอตู้เย็นเครื่องเก่าของผมสักเท่าไหร่ และตลกตรง

พอผมมีจอตู้ ก็ นั่งอิจฉาคนมีจอแบน

 

แต่พอผมมีจอแบนเข้าจริงที่โต๊ะทำงาน ทั้งชั้นก็ ใช้โน๊ตบุคกันซะอย่างนั้น

 

ผมพบว่า ที่นี่อิสระขึ้นในแง่ การทำงาน ทำได้ทุกอย่างเท่าที่เรารับผิดชอบได้

และไม่ต้องคอยรายงานทุกก้าวว่าไปไหน แม้แต่ห้องน้ำ เหมือนที่เก่า

แต่เคร่งครัด เคร่งเครียดขึ้น กับเรื่องบางเรื่อง

 

เช่นการแต่งตัว และ ภาพลักษณ์

มันตลกดีที่ต้องทำงานโดยอุปกรณ์ทุกอย่างบนโต๊ะ จำกัดแค่สีขาว และ ใส เท่านั้น

ทุกโต๊ะจึงมีอุปกรณ์สำนักงานที่มาจาก มูจิ เกือบทุกโต๊ะ ยกเว้นผม

 

ผมพบว่า การนั่งหันหลังในห้องซีอีโอ สามคนเรียงกันไป

มันหนาวสันหลังกว่านั่งหันหลังให้กำแพง แบบเดิมมากนัก

และเสียง รองเท้าส้นสูงกระแทกพื้นปูนดิบอย่างเก๋ ก็ฟังแล้วก้องกังวาน น่ารำคาญกว่าเสียง

พื้นไม้เอี๊ยดอ๊าดคลาสสิกแบบเดิมมาก นักเช่นกัน

 

และสุดท้าย ผมพบว่า

ไม่ว่าจะอยู่ ที่ไหน ชั้นบนรึล่าง หรูหรารึต่ำต้อยยังไง

ผมก็ยังเป็นแค่ผม ที่อึดอัดกับการเปลี่ยนแปลง

แม้ผมยังพยายามปรับ และเปลี่ยนมันอยู่

 

แต่ก็ไม่ง่ายเลย

 

คนชั้น 5 ก็มองผมเป็นคนข้างบนไปแล้ว

ในขณะที่คนชั้น 10 ก็ยังคงมองผมเป็นคนข้างล่าง

ที่ไม่รู้ขึ้นมาได้อย่างไร

 

ผมจึงยังคงค้างเติ่งอยู่ระหว่าง ชั้น 5 และ 10

ทางความรู้สึกทั้งของผม และ ทุกๆคน

 

จากนี้ก็ขึ้นอยู่กับผมเอง

ว่าจะปรับตัวเองอย่างไร ให้เป็น 7.5 และมีความสุขกับทั้งสองชั้น

 

รึจะถอยกลับไป ชั้น G ใหม่

 

กำลังคิดอยู่ครับ

 

***************************

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เด่ว..ก็ชินค่ะ..สู้ ๆconfused smile

#1 By ChanCha on 2008-01-17 18:24

ยิ่งสูง ยิ่งหนาว...
ชอบการเขียนในentryนี้big smile

เป็นคนดี อย่าเปลี่ยนความดีในตัวนะ
ไม่ว่าจะขึ้นไปชั้น 30 หรือลงมาชั้น G

เราเคยเห็นที่คนขึ้นไปสูงๆ แล้ว
แต่ก็ยังเหมือนเดิม
บารมีสาดส่องมากเลย เป็นที่รักใคร่
(พี่เช็ค คนค้นคน เป็นต้นนะ พี่สาวเราเคยทำงานด้วย)

บางคนแค่เดินมา ก็ไม่อยากเข้าใกล้แล้ว

เรื่องการใช้ชีวิต เรามีเพื่อนเป็นระดับสูงๆแล้ว
เงินเดือนเยอะ แต่เค้าอยากใช้ชีวิตสูงๆ
อยู่คอนโดฯหรูๆ มีรถดีๆขับ อยู่กินกะแฟนเด็ก
แต่ละเดือนเงินไม่พอกิน ต้องยืมเพื่อน

จริงๆชีวิตเค้าน่าจะมีความสุขมากๆ
สำหรับเราแต่ละเดือน เรามีเงินใช้ไม่ถึงห้าพันเลย
ของเพื่อนเราคนนี้ มากกว่าเราหลายเท่านัก

ไม่ว่าทำงานอะไรขอให้สนุก มีความสุขนะ
รอคุยเรื่องหนัง หนังสืออยู่
add parm ในcontract ของ messengerแล้ว
แต่ทำไม่เป็น จริงๆตอนaddก็เป็นเรื่องบังเอิญ
ไปนั่งร้านเนทแล้วมันเปิดคาไว้ เรานึกว่ามันจะsign in
เข้าhotmail ปรากฏเป็นM กดมั่วเลย 555confused smile

#3 By noui (203.113.81.164) on 2008-01-17 19:23

ทำตัวเป็นต้นหญ้าไว้ดิ เดี๋ยวดีเองquestion

ใครมันจะชูกิ่ง เชิดก้าน ก็ปล่อยไป

....
ยังไงก็จะรอดูต้นหญ้าต้นนี้ เติบโตบนที่สูงนะconfused smile

#4 By nork on 2008-01-18 00:06

เป็นเหมือนกัน แต่การขึ้นไปบนที่สูงของเรา
เป็นการขึ้นไปโดยที่เค้าอยากให้เราเป็น เราขัดขืนได้นี่
แต่มันก็คงต้องแลกกับการตกงาน ทำเพราะคิดว่ามันเป็นแค่หน้าที่ แล้วก็งานที่แลกเงิน อึดอัดกับการทำตัวให้คนที่มันอยู่บนนี้ก่อนหน้า ยอมรับ แต่มันคงไม่สำคัญ
เพราะตอนนี้ก็รู้สึกว่าตัวและหัวใจเป็นเหมือนคนชั้นล่าง
แค่หัวโขนที่บางครั้งทำให้เราดูสูงเท่านั้นเอง
อึดอัดดีแท้ แต่ไม่นานคงลาออก ไปเป็นคนข้างล่างอย่างถาวรซะที 555+
big smile

#5 By sjtree on 2008-01-18 09:12

ของบางอย่างบางทีเปลี่ยนแล้วก็ดี
บางอย่างเปลี่ยนแล้วก็แย่
ลองเป็นต้นหญ้าที่แข็งแรงดีกว่า
อยู่ตรงไหนก็ได้ ขึ้นตรงไหนก็ได้
ไม่ตาย แถมยังทนทาน

ใครจะอย่างไรก็ช่าง
แต่ขอเราอยู่ได้ มีความสุขก็พอ

question

#6 By m@Y D@y (58.8.153.97) on 2008-01-18 11:03

อย่างแรก(แอบ)อิจฉาที่มีของ มูจิ เป็นส่วนประกอบบนโต๊ะ แต่มันคงขาดสีสันแน่นอน มันน่าเบื่อและจืดเกินไป confused smile

อย่างที่สองอ่านแล้วก็คิดได้ว่า บิวควรจะกลับไปทำตัวเหมือนเดิม คือ ลองมองคนอื่นอย่างอื่นเป็นอากาศธาตุดูบ้าง มองไม่เห็นคนอื่นเสียบ้าง - คงดี confused smile

อย่างที่สาม คือ การที่มีซีอีโอเป็นพื้นหลังนั้น ตื่นเต้นมากมาย และไม่ใช่การดีมากแต่อย่างใด ครั้งนึงเคยนั่งหน้าหน้า และ นั่งรวมห้องกับซีอีโอมาแล้ว แต่สามคนแบบนี้ ไม่ขอลองค่ะ sad smile

อย่างทีสี่ เรามักจะไม่ค่อยพอใจกับของที่มันเป็นของเราเสมอ ไม่รู้เพราะอะไร embarrassedแล้วก็อยากที่จะกลับไปหาของเก่าเก่า ที่เคยมี เคยใช้ wink

อีกไม่นานเดี๋ยวพี่ก็สามารถทำชีวิตให้เป็น 7.5 ได้อย่างแน่นอนค่ะ เป็นกำลังใจให้กับการที่มีซีอีโอเป็นพื้นหลังตั้งสามคน sad smile sad smile sad smile

#7 By Bew on 2008-01-18 12:05

สู้ต่อไป ทาเคชิ!!!confused smile

ชิวิตยังอีกยาวไกล

สิ่งสำคัญคือ ยิ้มไว้

ถึงแม้ใครจะมองไม่เห็นก็ถือซะว่า ยิ้มให้ตัวเองที่ได้มายืนอยู่บนจุดนี้ จุดที่คนหลายคนเค้าอยากมายืนแต่ไม่มีโอกาสก็แล้วกันคะ

สู้ๆคะ เป็นกำลังใจให้น๊าconfused smile

#8 By Yorugawa on 2008-01-18 13:12

สู้ต่อไปครับ เพื่อน และมองว่าความลำบาก เป็นหนทางในการสร้างให้เราแข็งแกร่งครับ

ป.ล. ผมเองก็พยายามทำตัวให้แข็งแกร่งขึ้นเหมือนกันครับ
เท่าที่อ่านที่คุณบรรยายโดยถอดเอาความรู้สึกในแง่ลบที่คุณใส่ลงไปนะ ผมว่านี่คือการได้รับการโปรโมท แสดงว่ามีคนเห็นศักยภาพของคุณแล้ว ขอแสดงความยินดีด้วย ถ้าคุณดูละครน้ำเน้าหรือหนังที่ว่าด้วยการไขว่คว้าทะเยอทะยานกับการทำงาน ตัวเอกทุกตัวก็ต้องประมาณอย่างคุณนี่แหละ แรกๆจะดูต่ำต้อยไม่สามารถจะเทียบได้กับใครๆในที่ทำงาน แล้วสักวันเพชรก็คงจะเปล่งแสง สำคัญอย่างแรกก็คงต้องปรับทัศนคติตัวเองก่อนนะครับ อย่ารู้สึกไม่สบายกับเรื่องต่างๆโดยไม่จำเป็น

#10 By true2u on 2008-01-18 19:17

ใช่ค่ะยิ่งสูงยิ่งหนาวยิ่งแก่งแย่งแข่งขัน
ยิ่งเห็นแก่ตัวมากขึ้น
เห็นแก่ผุ้อื่นน้อยลง

สู้ - สู้ ค่ะพี่ปาล์มbig smile double wink

#11 By kirmkan (202.129.59.146) on 2008-01-20 11:49

สังคมแบบนี้เราต้องปรับตัวค่อยๆเข้ากับสังคมปัจจุบันที่เราอยู่แต่ปรับตัวแล้วมีแต่สิ่งดีๆเข้ามาก้อทำเถอะคะ
เพราะฉะนั้ก้อสู้ๆนะquestion
ทุกอย่างใช้เวลาครับ

คนเราอยู่สูงได้ ก็ต้องลงมาอยู่ต่ำได้ ในทางกลับกันก็เช่นกัน แต่เห็นด้วยกับ คอมเม้นท์#2 "ยิ่งสูงยิ่งหนาว" ยิ่งเหนื่อย ยิ่งเครียดด้วยนะครับ confused smile

ผมว่าทุกคนก็เป็นเหมือนคุณครับ ทุกคนมีเก๊กฟอร์ม

#13 By มนุษย์กล่อง on 2008-01-21 12:58

ก็ผมเป็นคนชอบเจ็ด - พี่เจบอกมา 5555

#14 By blind (124.121.234.236) on 2008-02-02 21:32