พรุ่งนี้วันพ่อ
posted on 04 Dec 2007 15:43 by parmer in memo
พรุ่งนี้เป็นวันพ่อ
วันที่เราจะต้องระลึกถึงบุญคุณ
และ แสดงความรักต่อพ่อ
แต่ผมผิดมั้ย
ที่ผมไม่เคยรู้สึกถึงคำนี้เลย.....
ผมรู้ว่าพ่อรักผม...และผมก็รักพ่อ เท่าที่มันเป็นอยู่ และเป็นไป
แต่ลึกๆ ใจผมมันไม่เคยสัมผัส กับ มันจริงๆสักที
ไม่เหมือนที่ผมรับรู้ได้เสมอจากแม่....
พ่อกับผม เหมือนเส้นขนาน ที่ไม่เคยเข้าใจกัน
ผมไม่ทิ้งพ่อ และแน่นอนพ่อก็ไม่ได้ทิ้งผม
แต่ เราสองคนเหมือน มีอะไรบางอย่างที่เข้ากันไม่ได้
ทุกความพยายามของผม มันห่างไกลจากความเข้าใจของพ่อ.....นัก
และทุกความพยายามของพ่อ ก็คงห่างจากความเข้าใจของผม เช่นกัน
ความรัก บางทีมันไม่ใช่ คำพูด...แต่เป็นการกระทำ และเราใช้ใจวัดได้ ในส่วนลึกที่สุด
ผมรู้ ถ้าแม่มีเงิน 100 บาท แม่จะให้ผม หมดเท่าที่มี และ ยอมอด โดยไม่ปริปากบอกผม
และผมจะรู้เป็นคนสุดท้ายทุกครั้ง ว่าแม่อด....
แต่พ่อไม่เคยถาม....ไม่เคยรู้ ไม่เคยเข้าใจ ....ผมต้องมี 100 นั้นเสมอบนโต๊ะ ...
ผมรู้ ว่ามันเป็นหน้าที่ และผมไม่เคยคิดจะเลิก รึ ละเลยพ่อ
แต่ผมเสียใจเสมอ....กับความไม่พยายามเข้าใจอะไรเลยของพ่อ
30 กว่าปีผ่านไปโดย ไม่มีความเข้าใจในตัวผมเพิ่มขึ้นเลย
ถ้าวันนึงเราต้องจากกัน...
และได้เจอกันอีกสักภพ...ผมมั่นใจว่าพ่อก็คงจำผมไม่ได้...
ผมขอโทษ....สำหรับทุกสิ่งที่ผมทำ และ พ่อไม่เคยเข้าใจ
ขอโทษ....ที่ผมไม่สามารถ " รัก " พ่อได้เท่ากับที่ผมรักแม่
ขอโทษ...ที่ผมมีปัญญาให้พ่อได้แค่วันละร้อย... และ ไม่อาจทำให้พ่อสบายได้ในยามชรา
และขอโทษ....ที่เหลือเพียงแต่เราในตอนนี้
ผมรู้ว่าคนที่พ่ออยากอยู่ด้วย คือแม่ ไม่ใช่ผม
อาจจะมีสิ่งเดียว ที่เราสองคนเหมือนกัน
คือรัก และ คิดถึงผู้หญิงคนเดียวกัน.....นั่นคือแม่
ผู้เป็นจุดศูนย์กลางของเรา
และเมื่อขาดจุดศูนย์กลางนั้นไป เราสองคนต่างก็ แกว่ง และ ไร้จุดหมาย
ไร้ทิศทาง ไม่ต่างกัน.....
แล้วสุดท้าย
เราสองคนต่างก็คงต้องทำหน้าที่ ของ พ่อ และ ลูก ...กันไป
จนกว่าจะถึงวันแห่งการจากลา......
ขอโทษอีกที ที่ผมไม่สามารถ เขียนอะไรหวานๆ ในวันพ่อได้
เพราะจะวันไหน
ผมก็ว่างเปล่า เหมือนไม่มี "พ่อ" อยู่เช่นเดิม
************************
ขอโทษ ถ้าใครมาอ่านแล้วจะคิดว่าผม เป็นลูกที่แย่
ผมแค่เขียนเหมือนรู้สึก และ มันไม่ใช่เรียงความวันพ่อ
ผมรักพ่อเสมอนะครับ และยังจะพยายามให้เราเข้าใจกันได้
หวังว่ามันคงจะมีวันนั้น
ในสักวัน
ก่อนผม รึ พ่อ จะหมดวาระ จากกันไป
................
ยิ้มแล้วสู้ไปกับสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น
พ่อไปมีแฟนใหม่ตั้งแต่ตอนแม่ท้องเรา...
เราไม่รู้ว่าเราเคยรักพ่อรึปล่าว..
แต่ก็ขอบคุณพ่อมาก..ที่ทำให้เราได้เกิดมาบนโลกใบนี้
..และทำให้เราได้เป็นลูกของคนที่มีค่าที่สุดในชีวิตเรา..
..แม่เราเอง..
ปล. ไม่ว่าคุณจะมองใครมุมไหน หรือใครจะมองคุณยังไง แต่สิ่งที่จะคงอยู่สุดท้าย... ก็คือตัวคุณ
เอาเป็นว่า..เรามาทำความดีถวายพ่อหลวงกันเถอะ
#1 By nork on 2007-12-04 17:27