parmermemo

ผมได้ไปเที่ยวกะเพื่อนๆ น้องๆ ที่ปากช่อง เมื่อเสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านมา

ด้วยแรกๆ ไม่ค่อยอยากไป เพราะ ไปกับเพื่อนของเพื่อนหลายคน

โดยส่วนตัว เป็นคนเข้ากับคนยาก โดยเฉพาะคนที่ไม่ถูกชะตา

ถ้าไปสิบวัน ผมก็สามารถทำเค้าเป็นอากาศได้ทั้ง สิบวัน...เอากับผมสิ

แต่อาการอยากเที่ยวย่อมมีมากกว่า จึงได้ติดสอยพวกเค้าไปด้วย 

หนึ่งในจุดหมายของการไปเที่ยวคือ ทุ่งทานตะวัน

จริงๆ แล้วด้วยความที่เห็นคนไป ก็ต้องไปแอคท่าถ่ายที่ทุ่งทานตะวัน และ

ที่ผมเคยเห็น ส่วนใหญ่ก็เป็นทุ่งแบบเฟคๆ  ไม่กี่ไร่ จัดไว้ให้นักท่องเที่ยวไปถ่าย

บางที่ ดอกเหี่ยวและเฉามากๆ จากมือคนที่ไปเที่ยว....ทัวร์ริสต่างๆ

แล้วผมก็เลยไม่ได้ตื่นเต้นกะมันมากมายนักตอนก่อนจะไป

หลับตลอดทาง..... แล้วก็ลืมตา เมื่อรถไปจอดที่ทุ่งแห่งนึง

พอผมหันไปเห็น... ก็เกิดอาการ ตะลึงงันไปพักนึง

เนื่องด้วยทุ่งแห่งนี้ ไม่มีคนเข้ามาเลย มันเป้นทุ่งที่ชาวบ้านเอาไว้ปลูก เพื่อ

ตัดดอกและเอาเมล็ดมาทำน้ำมันจริงๆ

มันถึง กว้างใหญ่ และ เหลืองอร่ามเต็มทุ่งไปจนจรดภูเขา

....แล้วพอรู้ตัวอีกที

ผมก็ลงไปเริงร่า เหมือนไม่เคยเห็นดอกทานตะวันมาก่อนในชีวิต

เสียจริต และเสียอาการเป็นอย่างยิ่ง

มันสวยครับ...สวย และสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก

ทำเอาผมลืมความเครียดและความง่วงไปได้เกือบหมด

เค้าถึงว่า ธรรมชาติมันเยียวยาเราได้จริงๆ

แม้ไม่ทางกาย ก็ทางจิตใจ

เอนทรีนี้ ไม่มีคติสอนใจ ไม่มีเรื่องเลวร้าย และไม่ได้ บ่นเรื่องอะไร

แค่จะเล่า และเอารูป ทุ่งทานตะวันมาให้ดู

เผื่อจะช่วยเยียวยา ใครบางคนที่ กำลังรู้สึกแย่กับอะไรก็ตาม

เค้าว่า... ดอกทานตะวัน  เป็นตัวแทนแห่งความหวัง

เพราะมันจะหันหน้าเข้าหาแสงอาทิตย์อยู่เสมอ

และชีวิตคนเรา ก็ควรจะ มีมุมดีๆ ให้มอง และชื่นชมบ้าง

หันเข้าหา สิ่งดีๆ ที่มีแสงสว่างนำทางเรามั่ง

ก็คงจะดี

***********************

มีคนบางคนบอก ดอกทานตะวัน ในเพลง เศร้าจะตาย มันหันมองแต่ตะวัน

ก็อาจจะจริง ทุกอย่างในโลกมันมีมุมเศร้าๆ เสมอ

คงแล้วแต่เราเลือกจะมอง

อย่างทุ่งทานตะวันนี้ เพียงถ้าผมไปถึงช้าอีกสัก 2-3 ชม

มันคงเริ่มคอตก และ มองไปเต็มทุ่ง คงเหมือนหุบเขาแห่งความเศร้า

มีแต่คนคอตก.....  แต่ก็นั่นแล้วแต่ ช่วงเวลา และมุมมองของเรา

กลับที่พัก มีดอกทานตะวันปลูกอยู่ 2 ดอก...

ไม่รู้ทำไม แต่ผมรู้สึกสงสาร เวลาเห็นดอกทานตะวันที่ไหนก็ตาม

ที่อยู่โดดเดี่ยว....

มันเป็นดอกไม้ที่ควรอยู่กับทุ่ง และ อยู่กับเพื่อนพ้องเยอะๆ

ดอกเดียว.....แม้จะยังหันหาดวงอาทิตย์

แต่มันดูเศร้า...มากกว่าจะสดชื่น

แต่ในอีกมุม

มันก็ให้ความรู้สึกเข้มแข็งกับเราได้

ว่าถึงแม้เราจะไปอยู่ที่ไหน  ห่างไกลบ้านสักเท่าไร 

เราก็ยังคงเป็นเราเสมอ...ยังคงหันเข้าหาสิ่งดีๆ 

ที่มีแสงสว่าง และให้ความอบอุ่นใจได้ 

เพราะไม่ว่ายังไง ชีวิตก็คงไม่อับจน ตราบถ้าเรา ไม่ถอดใจ

********************************

ปล ลองกด F5 ดูนะครับ ถ้ารูปไม่ขึ้น

: )

ปล2  ขอบคุณ เพื่อน พี่ น้องที่ไปด้วยกันนะครับ

สนุกดี  บ้านสวย วิวดี อากาศแจ่ม

ของกินอร่อย อ้วนพีกลับมาทุกคน

ไว้ไปกันใหม่ครับ

: ) 

ปล อีกที ทริปหน้า กาญจ - สังขละ ปีใหม่ครับ ไว้จะเล่าให้ฟังครับ