parmermemo

สืบเนื่องมาจากหลายๆ เอนทรี่ก่อนหน้านี้ เรื่องของ เพศ และ ความรัก

ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวผม แบบสลัดไม่ออก

อาจจะเพราะเรื่องในหนัง กับ หลายๆสิ่งมันโดนผมในบางจุด

แม้ผมไม่เคยรักเพื่อน และ กว่าจะเริ่มมีความรักก็ จบมหาลัยเข้าไปแล้ว

แต่ผมเห็นด้วยกับสิ่งหนึ่งที่หนัง สื่อออกมาได้...นั่นคือ

ความรัก...ไม่ได้หมายถึงการอยู่ร่วม และ จบลงแบบแฮปปี้เอนดิ้งเสมอไป

และมันยังคงสามารถ งดงามอยู่ในความทรงจำเราได้เสมอ 

ผมเองเรียนมากับโรงเรียนชายล้วนตั้งแต่ ป1 จนถึง ม 3

และ ตั้งแต่เด็กๆ ผมคงเรียบร้อย  ประกอบกับการที่ไม่เคยเข้ากลุ่มอะไรกับเพื่อนๆ คนอื่นๆ

ผมถึงเป็นคนแปลกแยก และ หลายครั้งที่โดนล้อว่าเป็น กระเทย ตุ๊ด แต๋วไปตามแต่จะคิดได้

ณ ตอนนั้นผมคงเด็กเกินกว่าจะรู้ ว่า ตัวเองเป็นอะไร และแม้ว่าจะรู้ตัว ว่ามีความรู้สึกกับเพศเดียวกัน

แต่ก็ เกลียดเสมอเวลา โดนใครล้อ...ซึ่งผมคิดเอาเองภายหลัง

ว่ามันคงเป็นเพราะ ท่าทีในการล้อ และ การเหมือนเป็นตัวตลกมากกว่า ความหมายของคำนั้นจริงๆ

ที่ทำให้ผมรู้สึกแย่....และบางครั้ง เมื่อตอบโต้อะไรไม่ได้  น้ำตาคือสิ่งเดียวที่มันไหลออกมา

ยามที่สุดจะกลั้น....

เวลาผ่านไปอีกหลายปีต่อมา .... ผมเริ่มเรียนรู้วิธีเข้าสังคม และ เริ่มได้รับการยอมรับจากเพื่อน

ผมถูกล้อ ถูก แกล้งน้อยลง จนแทบไม่มีในที่สุด และบางครั้งถูกแทนที่ด้วยการ ชื่นชม

มาเป็นของแถม จากการทำกิจกรรม หลายๆอย่าง และ เป็นผู้นำกลุ่มและชมรม ต่างๆ ในตอนนั้น

ในสายตาผม...ทุกคนคือเพื่อน  และ ผมเชื่อว่าหลายคนก็น่าจะเดาได้ ว่าผมเป็นอะไร

แต่ผมก็ดีใจที่ทุกคน ทำให้ผมรู้สึกปกติ และ ไม่ได้มีความต่างใดๆ ของมิตรภาพเหล่านั้น

ระหว่างนั่งดูเพื่อนวิ่งเตะบอล...ผมยังสามารถ นั่งวาดรูปไปได้ และเมื่อพวกนั้นเลิก

เราก็ไปเล่นเกมส์กันต่อ ที่ร้านข้างโรงเรียน...

ตราบใดที่เราไม่ทำร้ายความรู้สึกของอีกฝ่าย และ เคารพในสิ่งที่เค้าเป็น

ก็ไม่เห็นจะยากเย็นอะไรกับการอยู่ร่วมกัน

รึแม้กระทั่งความรัก... รักมันก็เป็นแค่ความรู้สึกดี ที่อยู่ในใจ และถ้ามันไม่ทำร้ายใคร

ผมว่าก็คงไม่ใช่ความผิด  .... รักเป็นสิ่งดี ตราบที่เราใช้มันเป็น และ ทำให้มันเป็น แรงผลักดัน

ให้ชีวิตมีจุดหมาย และ เป็นกำลังใจให้ตัวเอง

ในชีวิต ไม่ค่อยเคยไปแอบรักแอบชอบใคร อาจเพราะผมเป็นคนไม่ชอบการฝืนใจ

ทั้งกับตัวเองและผู้อื่น

ส่วนใหญ่ก็ได้แค่ ....เออ น่ารักดีนะ  แต่ก็แค่นั้น

แต่ก็มีเหมือนกัน ไม่กี่ครั้งที่รู้สึกหวั่นไหว และ ผมไม่แน่ใจว่าคือความรักหรือเปล่า

รู้แต่ว่า รู้สึกดี คิดถึง และ อยากเจอ เคยถึงขนาดหาเรื่องขับรถไปหา และเอาเรื่องงานมาอ้าง

แต่ผมรู้ ...ว่าเค้าไม่ใช่แบบที่ผมเป็น และไม่มีวันเป็นแบบนั้นได้

สิ่งที่ผมทำได้คือเก็บความรู้สึกดีๆ นั้นไว้  และบอกตัวเองซ้ำๆ ...

ว่าอย่าปล่อยให้มันทำให้เค้า และ ตัวผมเองเดือดร้อน

จริงๆผมเองก็รู้สึกว่า เค้าก็ดีกับผม หลายๆการกระทำ...และ ความรู้สึกเข้าข้างตัวเองมันก็บอกว่า

รึว่า มันไม่ได้คิดไปเอง....ฝ่ายเดียว

แต่ก็นั่นแหละ...  ผมไม่ได้ต้องการอะไรขนาดนั้น  แค่รู้สึกดีที่ได้แอบรักคนดีๆ

หลังจากนั้นอีกหลายปี  ผมก็ได้รับโทรศัพท์จาก เค้าคนนี้ ว่า ให้ช่วยออกแบบบ้านให้หน่อย

เรือนหอเหรอพี่  ผมแอบแซว... และ

คำตอบของเค้าคือ....ใช่  มันเป็นเรื่องจริง

ผมแปลกใจตัวเองที่ ความรู้สึกแรกของผมคือ  ดีใจ.... ที่เค้านึกถึงผมให้ออกแบบบ้านให้

และวูบต่อมาคือ ดีใจ ...อีกเช่นกัน ที่เค้ากำลังจะมีความสุข

และจากนั้นอีกไม่นานผมก็ได้เจอว่าที่ภรรยาเค้า และ  ยิ่งได้รู้จัก ก็ยิ่งรู้สึกดี

ว่า ช่างเหมาะกันดีจริงๆ.... 

สุดท้ายแล้ว มันก็จบลงตรงที่

ผมออกแบบบ้านให้อย่างสุดฝีมือ  และแม้ผมไม่ได้อยู่เห็น วันเค้าแต่งงาน

เพราะตอนนั้นผมไปเรียนต่อเรียบร้อยแล้ว .... แต่การ์ด ดีๆ ที่ได้รับหลังจากนั้น

ผมยังเก็บไว้เสมอ...  เพื่อระรึกว่าครั้งหนึ่งเราเคยรู้สึกดีกับเค้า และเตือนให้ตัวเองได้ภูมิใจว่า

เราเองก็เคยเอาชนะใจตัวเองได้...

: ) 

มันไม่เห็นต้องร้อนรน รึ เสียใจอะไร.... เพียงแค่เรารู้จักในตัวเอง และรู้จักในคนอื่น

เรามีสิทธิ์ให้ความรู้สึกดีๆ รึความรักกับใครก็ได้ เท่าที่ใจของเรา ต้องการ

แต่เราคงบังคับอะไรไม่ได้ .... ให้เค้า รู้สึกดี เช่นกันที่ได้รับ...

ไม่มีอะไรที่มันจะ ได้ดั่งใจเราไปทุกอย่าง

ความรักเป็นสิ่งดีเสมอ ถ้าไม่ใช่การยัดเยียด... และ ด่าทอว่าร้าย เมื่อไม่ได้ความรักนั้นกลับมา

แล้วถ้าเราลองมองในมุมของคนที่ได้รับความรักเหล่านั้นล่ะ...

มันน่าจะเป็นรู้สึกดี ที่ได้รับความรัก รึ ความปราถนาดี จากคนอื่นๆ

แม้มันจะมาจากคนที่เราไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยเลยก็ตาม

ลองคิดว่า คนซักคนนึง ต้องใช้ความกล้า และ ความรู้สึกดีเท่าไหร่ ถึงจะมอบความรักนั้นให้เรา

และคงไม่มีเหตุผลที่จะต้อง โมโห รึ ผลักไส อะไรใคร จากการมอบความรักเหล่านั้น

บางคนอาจแค่ต้องการที่จะบอกมันออกมา ...โดยไม่ได้หวังสิ่งใด

คนทุกคนล้วนมีความรู้สึก...แม้เกิดมาเพศใด รึ หน้าตาอย่างไร

ความรักคงไม่ได้มีใครแค่ คนหน้าตาดี และ สมบูรณ์แบบเท่านั้น

ที่คู่ควร

ตัวเราเองน่าจะดีใจที่ครั้งหนึ่งเราเคยมีคนมารัก รึได้รักใครสักคน

เพราะมันแปลว่าหัวใจเรายังคงทำงาน

และสมองคงยังไตร่ตรอง ว่า สิ่งใดคู่ควรกับหัวใจเรา

ทุกการปฎิเสธ ล้วนทำให้เกิดภูมิต้านทานกับหัวใจ

ความเสียใจ  ทำให้เราเติบโต...

และเวลา  ก็ทำให้เราเข้าใจ

สุดท้ายความรัก ก็จะทำให้ชีวิตเราเต็มได้สักวัน เช่นกัน 

ตราบเท่าที่เรายังมีความหวังกับมัน

และเห็นคุณค่าของทุกความรักที่ได้มา และให้ไป

 ******************************