parmermemo

นิสัยอย่างหนึ่งของมนุษย์คือ  ตัดสินอะไรที่ไม่เหมือนตัวเอง หรือคนหมู่มาก

ว่า แตกต่าง แปลก และ ผิด...

ผมแค่สงสัย ว่าอะไรคือความต่าง.....มันใช้อะไรวัด?

รูปลักษณ์ที่เห็นจากภายนอก ....สูง ดำ ต่ำขาว..... ไปจนถึงรสนิยมทางเพศ ?

หลายครั้งในประวัติศาสตร์ของโลกใบนี้ ที่เรารบราฆ่าแกงกันเพียงเพราะความต่าง...

ซึ่งถึงที่สุดแล้วนั้น

บนกองเลือด และคราบน้ำตา เหล่านั้น ก็ไม่เคยเห็นอะไรที่เป็นรูปธรรม

ว่าเราจะรบกันไปทำไม... เพราะในที่สุด มันก็ยัง  ต่าง....กันอยู่ดี

รึต่อให้เราฆ่าล้างเผ่าพันธ์กันไป  แต่มันก็ยังเหลือเผ่าอื่นๆ ที่แตกต่างจากเราอยู่อีกมากมาย

เราอยู่ในโลกที่ แบ่งแยกกันพอแล้ว  ทั้งๆที่ทุกสิ่งมันเป็นสิ่งสมมติ

ผมไม่เคยเข้าใจ ว่าเราแบ่งแยก และเอ่ยคำว่ารังเกียจ กับสิ่งที่บางคนนั้นเค้าไม่มีแม้สิทธิ์ในการเลือก

...คนผิวดำ  ...วรรณะจัณฑาร รึแม้แต่ เกย์ ตุ๊ด ทอม ดี้ ทั้งหลาย ตามแต่จะเรียกกัน

ที่แม้เราจะ ฆ่าเค้าเหล่านั้นให้ตาย ก็ไม่อาจเปลี่ยนอะไรได้ และบางที

เจ้าตัวเค้าเองก็คง รู้สึกมากพอแล้ว .....ข้างในนั้น  กับการที่เลือกเกิดไม่ได้

สิ่งเหล่านั้นที่เค้าเป็น มันไม่ได้ทำร้ายใคร นอกจาก ทำความรำคาญทางสายตา

สำหรับคนใจแคบ ที่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของทุกสิ่ง

แต่กับบางสิ่ง ...นิสัย รึ มารยาทบางอย่าง ที่ เลวทราม รึ ทำร้ายคนอื่นในสังคมจริงๆ

และเป็นสิ่งที่เลือกกระทำได้...

การแซงคิว  โทรศัพท์ในโรงหนัง นินทาว่าร้าย  รึแม้แต่ การโกงกิน.....กินบ้านกินเมือง

เรากลับยอมให้ทุกอย่างมันดำเนินไปอย่างนั้น เพราะอะไร?

ทั้งๆ ที่คนเหล่านั้น น่ารังเกียจกว่ามากมายนักในความเห็นของผม

และน่าตลกที่ ถ้าจะมีใครสักคน ลุกขึ้นไปสะกิดบอก รึเตือน อะไรไป...

กลับกลายเป็นคนนั้น...ที่ประหลาด  และ แตกต่างจากคนอื่น

และทุกคนยินดีที่จะพูดว่า......  ช่างมัน ปล่อยเค้า....

นี่เป็นหนึ่งในไม่กี่สิ่งที่ผมไม่เคยเข้าใจ และไม่คิดว่าในชีวิตนี้จะมีวันเข้าใจมันด้วย

คนเราถ้าไม่เคารพในกติกา รึ บ้านเมือง รึแม้อย่างน้อย เคารพในความเป็นมนุษย์ซึ่งกันและกัน

แล้วเราจะอยู่กันอย่างไร.... อย่างคำว่า ปลง และ ปล่อยงั้นรึ?

ผมยังยินดีที่จะเป็นคน แตกต่างอยู่อย่างนี้ ร่ำไป

ตราบที่ผมมั่นใจว่า ทำสิ่งที่ถูก

และซื่อสัตว์กับทุกความรู้สึกของตนเอง

แม้สุดท้าย

มันจะไม่เกิดผลดีอะไรกับตัวเองเลยก็ตาม

****************************