parmermemo

ถ้าอาหารคือสิ่งที่ทำให้ร่างกายของเราเติบโต และ ทำให้เรายังหายใจอยู่ได้

ความรัก...ความอาทร

ก็น่าจะเป็นส่วนที่ทำให้จิตใจ และวิญญาณของเรา สมบูรณ์ และ

ทำให้การหายใจของเรานั้น ดูมีความหมายยิ่งขึ้น

มนุษย์เราเป็นสัตว์สังคม  และ ไม่สามารถอยู่คนเดียวได้

รึแม้จะมีคนที่อยู่โดยลำพังได้จริง ก็น่าจะเป็นคนที่ น่าเศร้าที่สุดในโลก

เพราะการที่อยู่โดยไม่มีคนที่เรารัก รึรักเรา

ชีวิตแบบนั้น มันช่างว่างเปล่า และเปล่าเปลี่ยวสิ้นดี

เคยได้ยินคำกล่าวนี้มั้ยครับ " อยู่กับศัตรูสักคน ก็ยังดีกว่าอยู่คนเดียวในโลก"

มันก็อาจจะจริง อย่างน้อย ก็ยัง มีไว้ให้ ด่าทอ รึ ได้รู้ว่า เรายังมีชีวิต

และวันใดที่เราสลายไป ก็ยังมีคนรับรู้ ว่าครั้งหนึ่งยังเคยมีเราอยู่ตรงนั้น

สิ่งมีชีวิตทุกชนิด ถ้าเติบโต และได้รับการเลี้ยงดู ดูแลจากความรัก และความเอาใจใส่

ส่วนใหญ่ ก็มักจะ เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีคุณภาพ   ....แม้แต่ต้นไม้

เคยมีคนทำวิจัยว่า ถ้าเราใส่ใจ พูดคุย และดูแลต้นไม้เหล่านั้นอย่างดี

มันมักจะออกดอกออกผล รวดเร็ว และ สมบูรณ์กว่า ต้นไม้ที่ถูกเลี้ยงอย่างทิ้งๆ ขว้างๆ

คนเราก็คงเช่นกัน

หลายครั้งที่เราสาวลงไปถึงรากเหง้าของปัญหาของคนหลายๆคนที่ได้ชื่อว่า โจร รึคนร้าย

ก็มักจะมีต้นกำเนิดจาก ครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์  และล้วนพร่องในความรักด้วยกันเกือบทั้งนั้น

กระทั่งในครอบครัวของเศรษฐี ไฮโซทั้งหลายก็ตาม

หลายครั้งที่ก็พบ ว่า บ้านที่ใหญ่โต รถที่จอดเต็มโรงรถ และ เสื้อผ้าอาภร เครื่องประดับสวยงาม

มันไม่ได้ช่วยทำให้ เด็กที่เกิดท่ามกลางสิ่งแวดล้อมเหล่านั้น

เป็นคนดีได้

นั่นเพราะเค้า ขาดสิ่งที่มีค่าที่สุด ....นั่นคือความรัก และความใส่ใจ

ที่หาไม่ได้ จาก ธนบัติกองใด  รึ พี่เลี้ยงคนไหนๆ

วันนี้ผมมีโอกาสได้คุยกับพี่ที่ทำงานคนนึง เรื่องชีวิตครอบครัว

เค้าเล่าให้ฟังว่า เค้าอยากเลิกกับภรรยา เพราะทะเลาะกันทุกวัน ด้วยเรื่องโง่ๆ

ทุกอย่างในชีวิตประจำวันสามารถ นำมาทะเลาะกันได้หมด

แม้แต่เรื่อง ใครจะเป็นคนจ่ายค่าน้ำมัน.....รึค่าขนมลูกวันนั้น

ผมถามว่า แล้วทำไมไม่เลิก ทนไปทำไม?

ลำพังเค้าก็น่าจะเลี้ยงดูลูกได้เป็นอย่างดี

และคงไม่ต้องง้อผู้เป็นแม่ที่เอาแต่ แต่งตัวไปเที่ยว ...

แต่คำตอบของเค้าคือ เพราะลูก.... เค้าทนทุกวันนี้ ก็เพราะลูก

ก็คงเหมือนคำตอบของคนอีกหลายๆ ล้านคน ในปัจจุบันนี้

ว่า ที่ทน ก็เพราะลูก....คำเดียวสั้นๆ

แต่ผมยังสงสัย ว่าลูกที่โตมากับการ ทะเลาะเบาะแว้ง และ โต้เถียง แต่ครบถ้วนทั้งพ่อ และ แม่

กับลูกที่โตมาด้วยความรัก ของผู้เป็น พ่อ รึผู้เป็นแม่อย่างเต็มเปี่ยม ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง

อย่างไหน จะดีกับตัวเด็กมากกว่ากัน?

แม้ทุกอย่าง ทุกเหตุผล ล้วนมาจากความรัก....  

แต่เราจะแน่ใจได้อย่างไรว่า ความรักนั้น มันจะไม่ทำร้ายคนที่เรารัก และห่วง

โดยที่เราไม่รู้ตัว

บางครั้ง .... เราก็อาจจะต้องให้เค้า ได้เผชิญความเป็นจริง ด้วยเหตุผล

ให้เค้ารับรู้ ว่าความรัก มันไม่ได้หายไปไหน

และมันยังอยู่รอบๆตัวเค้า

และแม้ พ่อกับแม่หมดรักกันและกัน ก็ไม่ได้แปลว่า พ่อกับแม่จะหมดรักลูกไปด้วย

และแม้ว่า จะเหลือเราเพียงลำพังที่เลี้ยงดูเค้า

แม้จะขาด สรรพสิ่งที่สะดวกสบายไปบ้าง

แต่ให้เค้ามั่นใจว่า สิ่งหนึ่งในชีวิตที่จะไม่มีวันขาดไปจากชีวิตเค้า

คือความรัก

แม้จากคนเพียงคนเดียว ....ฝ่ายเดียว

บางทีมันอาจจะพอเพียงกว่า เกราะกำบังที่พรุนไปด้วยรอยกระสุน

จากทุกคำด่าทอ และ ทุกการโต้เถียงของ ผู้เป็น พ่อ และ แม่

***********************************

ถ้าวันหนึ่งผมได้มีโอกาสมีลูกกับเค้าบ้าง

ผมจะบอกเค้าว่า

สักวันลูกจะต้องเติบโต และ

คงต้องรู้จัก และเจอะเจอกับ ความรักอีกมากมาย

หลากหลายรูปแบบ

จากเพื่อน...แฟน...รึแม้แต่คนรัก

และแม้วันใดวันหนึ่ง ถ้าความรักเหล่านั้น มันทำร้ายลูก

รึทำให้ลูกเจ็บ....

ก็ให้จดจำไว้...ว่ามันเป็นธรรมดาของชีวิต

ที่บางอย่างมันต้องเปลี่ยนแปลง ..และหมดเวลาลง

แต่ให้ลูกรู้เอาไว้ ว่าไม่ว่าทุกสิ่งรอบๆ ตัวลูกมันจะเปลี่ยนแปลงไปเช่นไร

แม้ไม่มีพ่อ รึ แม่อยู่ในวันข้างหน้า....

แต่ความรักจากพ่อและแม่ ยังจะคงอยู่กับลูกเสมอ

ตลอดไป....

และลูกจะยังสามารถมีความสุข กับทุกการเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

แค่เพียงจำไว้  ว่าลูกไม่เคยไร้คนที่รัก...

นั่นคือพ่อกับแม่........

และคำพูดนี้ ยายของลูกก็เคยบอกพ่อไว้แบบนั้น.....นานมาแล้ว  : )

************************