Repeat

posted on 15 Nov 2007 10:31 by parmer  in memo

 

ในวงจรชีวิตแต่ละวัน เบื่อกับอะไรซ้ำๆ มั้ยครับ

ภาพเดิมๆ เหมือนฉายหนังซ้ำ

 

7.30 *

เดิน/รอรถ/รถแน่น/ยืน/หลับ/ตื่นมา/ยังไม่ถึง/ลงเดิน/ต่อรถไฟฟ้า/แน่น/โหน/มอไซค์/ขึ้นลิฟต์/เปิดคอม

9.30

ชงกาแฟ/ตอบอีเมล์/ตามงาน/เขียนแบบ/ทะเลาะกับช่าง/นายด่า/ตามงานต่อ

11.59

รอลิฟต์/สั่งข้าว/กระเพรา/ชาเขียว/เมาท์ลูกค้า/รอลิพต์/ท่องเวป

13.00

เขียนแบบ/ตามงาน/ทะเลาะกับช่าง/ทะเลาะกับนาย/ทะเลาะกับเพื่อนร่วมงาน/ไปโรงงาน

18.00

รอรถไฟฟ้า/เดิน/ฟิตเนส/รอรถไฟฟ้า/รอรถเมล์/กินข้าว/เดิน/เซเว่น/มอไซค์

21.00

คุยกับพ่อ/วางเงิน/เปิดคอม/อาบน้ำ

23.59

ปิดคอม/ปิดไฟ/ไปฉี่/นอน

7.00

ตื่น/ง่วง/ล้างหน้า/แปรงฟัน/แต่งตัว

 

 Repeat *  

 

แล้วระหว่างเดินทางไปทำงานเช่นทุกวัน

ก็เห็นภาพเดิมๆ เหมือนทุกวันเช่นกัน คือมีขอทานนั่งอยู่ใต้สะพานลอย

คนกวาดถนน และ แม่ค้าขายพวงมาลัยที่ทางขึ้นรถไฟฟ้า

แล้วก็ให้ฉุกคิดถามตัวเองว่า

พวกเค้าเหล่านั้นก็ ล้วนแต่ มีวงจรซ้ำไปซ้ำมา เฉกเช่นเดียวกัน

นั่งขอทาน...ก็นั่งเฉยๆ ซ้ำบางคนต้องร้องรำทำเพลงทั้งวัน ร้อน ดมควันรถ..

น้องที่ขายพวงมาลัย ก็ ตะโกนขายแทบทั้งวัน และแทบทุกวันที่ผมจะเห็นภาพแบบนั้น

เลยอดคิดไม่ได้  ว่าน้องเค้าจะเคย อยากไปวิ่งเล่นเหมือนเด็กวัยเดียวกัน คนอื่นๆมั่งมั้ย

ผมมาเจอ วงจรเดิมๆ ตอนอายุ 30 แต่น้องเค้าเจอวงจรนี้ตั้งแต่ 6-7 ขวบ

ผมเห็นน้องสองคน พี่น้องคู่นี้ ขายพวงมาลัยตรงทางเชื่อม รถไฟฟ้าเสาวรีย์ มาตั้งหลายปีแล้ว

มองทุกวัน บางทีก็อุดหนุนไป เห็นตั้งแต่ ตัวนิดเดียว จนเดี๋ยวนี้ เริ่มเข้าสู่วัยรุ่นแล้ว

แต่ที่ยังไม่เปลี่ยน คือหน้าที่ประจำวันที่ ทั้งสองคนยังทำอยู่ มองด้วยสายตาก็รู้

ว่าคงเบื่อหน่ายหน้าที่นี้เต็มทน...... แต่มันเป็นหน้าที่ เป็นความรับผิดชอบของเค้า

 

แล้วตัวเราล่ะ.... มองดูแล้วก็ให้ละอาย

 

ทุกวันนี้ผมก็มองพวกเค้าทุกครั้งที่เดินผ่าน แอบให้กำลังใจเงียบๆ อุดหนุน

และ แอบหวังลึกๆ

ว่าสักวัน ผมจะไม่เจอเค้าตรงนั้น ร้องขายพวงมาลัยเหมือนทุกวัน

แต่ได้เห็นเค้าใส่ชุดนักเรียน ....และชุดทำงาน

เดินสวนกับผมที่ใดที่หนึ่ง

ในสักวัน

 

Repeat*  365 times

 

************************

 

ปล.เปลี่ยนธีมอีกแร้ว F5 กันอีกสักครั้งนะครับ

: )

 

 

 

 

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ใช่ๆ มันก็ต้องเป็นอย่างนี้อีกนาน
และทุกคนแหละครับ
ตั้งแต่เด็กก็เห็นแบกกระเป๋าไปโรงเรียนตกเย็น
ก็เดินกลับบ้าน ตั้งกี่ปี เรายังอยู่กันได้เลย

ทั้งช่วงวันชอบตอน 21.00
รู้สึกว่ามันเป็นช่วงที่มีความสุขที่สุด
ที่ได้คุยกับคนที่ใกล้ชิดเรามากที่สุด

แล้วก็เป็นกำลังใจให้ทั้งเจ้าของบล็อก
แล้วก็เด็กขายพวงมาลัย
คนขอทาน ฯลฯ

ให้ทำวันที่ซ้ำๆได้อย่างมีความสุข

surprised smile

#1 By m@Y D@y on 2007-11-15 12:18

วงจรชีวิตที่ซ้ำไปซ้ำมา แต่บางทีเราก็สามารถมีความสุขกับวงจรซ้ำๆแบบนี้ได้บ้างเนาะ surprised smile

#2 By @พักใจ on 2007-11-15 12:35

Friendship repeats always. :D

Cheers.

#3 By AUS (220.236.15.244) on 2007-11-15 12:35

วนเวียนกันไปล่ะนะครับ

#4 By นายฉิม on 2007-11-15 13:31

double wink

#5 By sofa on 2007-11-15 13:48

เผเผลอไปกดF5 การ์ตูนเลยหายไปหมด กดF5 ใหม่มันก็ไม่กลับมาแล้ว :(

#6 By true2u on 2007-11-15 13:56

555 สม

#7 By parmer on 2007-11-15 13:59

อย่างนี้หล่ะ .. ชีวิต !!!
sad smile
เฮ้อ ... ชีวิตก็เป็นแบบนี้เหมือนกันนะ
มันน่าเบื่อ แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไง
นอกจาก ทำใจ แล้ว ดำเนินชีวิตต่อไปเรื่อยเรื่อย

สู้ต่อไป !!!

#9 By Bew on 2007-11-15 15:00

ผมว่าทุกคน ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง และส่วนใหญ่เราก้เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ด้วย โดยเฉพาะคนอื่น

ชีวิตทำงาน ยังไงก็ต้องเจอด่า ต่อให้เราทำดีแค่ไหนก็ยังโดนครับ

อย่างไรก็ดี ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ค่อยๆเปลี่ยน เราอาจจะไม่สังเกต

#10 By มนุษย์กล่อง on 2007-11-15 17:14

เป็นวงเวียนชีวิต เซ็งเป็ด!
sad smile

#11 By พ. on 2007-11-15 23:13

time น่าจะเติม s นะ อิ อิ question

อืม กระเพรา กะ ชาเขียว ไว้ลองบ้าง :P

#12 By noui (124.120.160.241) on 2007-11-16 11:25

น้าผ่านอนุสาวรีย์บ่อยๆ น้ากะผมต้องเคยเดินสวนกันบ้างแน่ๆ

#13 By blind (124.121.234.236) on 2008-02-02 23:28