parmermemo

ตลอดเวลา 30 ปีที่ผ่านมา ผมให้ความสำคัญกับคำว่า "เพื่อน" มาตลอด

แต่ก็เหมือนมีกรรม รึไม่ก็เพราะตัวผมเอง

ที่ไม่ค่อยมีคนที่ผมเรียกได้เต็มปากว่าเพื่อน

ตั้งแต่เล็กของการเป็นลูกคนเดียวนั้น

การเข้ากับคนอื่น ถือเป็นเรื่องยาก และ ที่ยิ่งยากไปกว่า

ก็คือการประคองความสัมพันธ์ระหว่างกัน

ผมเพิ่งมารู้ภายหลังนี่เอง ว่าเพื่อนสมัยเด็กๆ ที่บ้านเก่าของผม

พี่เลี้ยงผมเองเป็นคนจ้าง แกมบังคับให้มาเล่น

อาจจะมีแค่ไม่กี่คน ที่ มาด้วยความอยากเป็นเพื่อนจริงๆ

แต่ส่วนใหญ่ล้วนมา เพราะ ของเล่น และ เกมส์ใหม่ๆ ที่ล่อใจ

พอโตขึ้นมา ก็เริ่มมีเพื่อนเยอะขึ้น และ บางกลุ่ม มองผมเป็นฮีโร่

ซึ่งไม่ว่าเพราะสาเหตุอะไร แต่ตอนนั้นผมก็รู้สึกดี ที่มีเพื่อนมารุมล้อม

และเพื่อมาพบภายหลัง ว่า บางส่วนคบผมเพราะ

คิดว่าอยู่กับผมแล้วทำให้มีคนรู้จักมากขึ้น สาวจะสนใจมากขึ้น ซึ่งคิดผิดมากๆ

ผมเคยโดนเพื่อนสนิทคนนึง เข้าใจเอาเองว่าผมจะไปแย่งแฟนเค้า

จึงไปปั่นหัวคนในกลุ่ม และสุดท้าย แน่นอน ทุกคนเชื่อ และ เริ่มต่อต้านผม

และถึงขนาด ทำทุกทางเพื่อให้ผม ออกจากกลุ่ม ซึ่งจริงๆ บอกดีๆ ก็ได้ ผมไม่เป็นไร

แค่เสียใจที่ ผมไม่เคยรู้.... และเค้าตีค่าความเป็นเพื่อน เพราะเรื่องนั้น

ผมเสียน้ำตาไปเยอะพอดู กับ เหตุการณ์นั้น เพราะเป็นครั้งแรก ที่ผมโดนเพื่อน หักหลัง

แต่พอหลังจากนั้น ก็เริ่มเรียนรู้ ว่า เพื่อน กับ เวลา บางทีมันก็แปลผกผันกันได้

รักกันจะเป็นจะตายในวันนี้ วันหน้าอาจเป็นศัตรูกันก็ได้

จริงอย่างที่คนเคยบอก ชั่วชีวิตนึงของเรา มีคนที่เราเรียกว่าเพื่อนแท้ได้สักคน ถือว่าประเสริฐแล้ว

จะว่าไปจริงๆ ผมก็มีเพื่อนที่ ถือเป็นเพื่อนแท้อยู่เหมือนกัน และไม่ว่าเวลาใด ผมจะมีเค้าเสมอ

ดึกดื่นค่อนคืนยังไง ผมโทรหาได้เสมอ จนลืมไปว่า เค้าเองก็มีปัญหา และสุดท้ายผมเอง

ที่ทำให้ มันแย่ลง จนเค้าต้องเอ่ยคำว่า " เคยคิดบ้างมั้ยว่าคนอื่นเค้าก็มีปัญหา"...

นั่นสิ  ผมลืมไปเสียสนิท คิดถึงแต่ตัวเอง และไม่รู้จักการที่จะให้ เพื่อนบ้าง

สุดท้าย  ผมก็ได้รู้ว่าใครเป็นเพื่อนที่แท้ จริง ตอนงานศพแม่นี่เอง

ขอบคุณสำหรับทุกน้ำใจ และการเคียงข้าง ที่ผมจะไม่มีวันลืม

บางครั้ง เพื่อนในชีวิต อาจจะไม่จำเป็นต้องเจอะเจอ รึ กินเหล้าเฮฮาตลอด

ผมหมดวัยนั้นไปนานแล้ว

เพื่อน ดีๆ สำหรับผมในตอนนี้คือ

เพื่อนที่ต่างก็ใช่ชีวิตทำหน้าที่ของตัวเองไป

แต่พร้อมที่จะ ให้กำลังใจ และ อยู่เคียงข้างกันในยามที่เราต้องการ

และ กลับกัน ในยามที่เค้าต้องการ ก็จะมีเพื่อนอย่างผมอยู่ไกล้ๆ เช่นกัน

ผมไม่มีความสามารถในการปลอบ แต่ ถ้าต้องการ อะไร ที่ช่วยได้ ขอให้บอก

ผมเต็มที่....

สุดท้าย ยินดีที่ได้รู้จัก กับทุกๆ มิตรภาพที่มีมา

และแม้จะมีบางคน ที่ห่างและหายไปตามกาลเวลา

แต่ก็ดีใจที่อย่างน้อย เราเคยรู้จัก และเป็นเพื่อนกัน ในช่วงนึงของชีวิต

สำหรับผมความเป็นเพื่อน ไม่มีการจากหรือร่ำลา

เพราะฉนั้น ผมจะไม่เอ่ยคำลาใดๆ

กับเพื่อนอาจจะต้องห่างหายกันไปตาม วาระ และ หนทางของแต่ละคน

นั่นเพราะเราจะเป็น "เพื่อน" กันเสมอ แม้เมื่อยามไม่เจอกัน

***********************************