parmermemo

คนเรามีหลายประเภท แตกต่างกันตามแต่ที่มา ที่ไป

และ สิ่งประกอบหลอมรวมต่างๆ

เราทุกคนล้วนมีอวัยวะ อยู่ สองสิ่งเหมือนกัน ไม่เว้นแม้แต่คนพิการ

นั่นคือสมอง และ หัวใจ

ใหญ่บ้างเล็กบ้าง ดำขาวต่างกันไปตาม บุญกรรม

แต่ก็แปลกที่เราต่างใช้สองสิ่งนี้ ไม่เหมือนกัน

คนบางคนใช้สมองในการ ตัดสิน และวัดทุกสิ่งทุกอย่าง

จากสายตา ตรงสู่สมอง และแม้หัวใจจะรับรู้

แต่สมองก็เป็น นายที่สั่งการให้ ทำทุกอย่าง

ที่เหมาะ ที่ควร และ ต้องมีเหตุ มีผลรองรับ ในทุกสิ่ง

ซึ่งก็น่าจะดี กับหลายๆ อย่างในชีวิต เพราะมันมักผ่านการ กลั่น

และกรอง เอาสิ่งที่ เหมาะสมแล้วเท่านั้น

และเมื่อเราใช้สมองจนเคยชิน จิตใจเราก็ คงชาชินกันการใช้งาน

และ ปล่อยให้สมองมันทำหน้าที่ของมันไป โดยลืมไปในบางที ว่า

ใจ ก็เป็นสิ่งสำคัญ และบางที อาจสำคัญพอๆ รึมากกว่า สมองด้วยซ้ำ

คนอีกประเภทที่ ใจเป็นที่ตั้ง ก็ พร้อมจะหวั่นไหวในทุกสิ่ง

ยึดทุกอย่างตามเสียงหัวใจเรียกร้อง และ แน่นอน

หลายครั้งที่มันมัก ไม่มีเหตุผล รึแม้จะมี ก็พร้อม จะถูก กลบด้วยคำง่ายๆ

"ใจไม่รัก.....และไม่อยากฝืน"

พวกประเภทนี้มักพบบ่อยในกลุ่มคนที่ เรียกตัวเองว่า อาร์ตติส

ไม่ว่าติสจริงติสปลอม  แต่ลองถ้าให้ หัวใจนำทาง

ก็มักไม่ต่างกัน  ......พวกสุขนิยม

ฉนั้น อย่าแปลกใจที่ คนรอบข้างคุณบางคน ในบางวัน

อาจจะเหมือน คนเอาแต่ใจ เพี๊ยน และออกจะบ้าบอเล็กน้อย

จริงๆ พวกเค้า ( รวมทั้งผม ) ยังมีสมองที่ใช้สั่งการ ผิดชอบชั่วดีอยู่

แต่ ก็นั่นแหละ เมื่อหัวใจถูกใช้งานบ่อยกว่า

สมองก็ อาจจะชาชินกับการถูกสั่งงานไปเช่นกัน

คงจะดี.... ถ้า สมอง และหัวใจ ทำงานไปพร้อมๆกัน

แบบเท่าเทียม

เราคงมีความสุข กับสิ่งที่เรารัก และในขณะเดียวกัน ก็ไม่พลาด

โอกาส และสิ่งดีๆ ที่ เหมาะ ที่ควร ในชีวิตเรา

ไปกับการ ทำตามแค่หัวใจ

ได้แต่หวังว่า ด้วยอายุ และ ประสบการณ์ชีวิต

มันจะค่อยๆ ทำให้ สมองและหัวใจ มันทำงานไปด้วยกันได้เสียที

และ มีข้อแม้อย่างเดียว

คือต้องมีความสุข และไม่ฝืนตัวเองจนเกินไป

.... และสุดท้าย ก็ ใจนำสมองอยู่นิดๆ อยู่ดี 

ไอ้ติสเอ้ยย...! 

****************************** 

อยากให้รู้....ว่าเพลงรัก

ถ้าไม่รัก ก็เขียนไม่ได้

แต่กับเธอคนนี้ รู้มั้ย ฉันเขียนอย่างง่ายดาย

............

กันและกัน เสียงของ คิว วงฟลัวครับ

Ost รักแห่งสยาม เพลงเพระดีครับ

******************************