parmermemo

ผมเคยคิดมาเสมอว่า ความดี เอาชนะทุกสิ่งได้

ถ้าเราคิดดี ทำดี สักวันต้องมีคนเห็น

แม้ใครจะไมรู้ไม่เห็น แต่เรารู้ ด้วยใจ ว่าเราเป็นเช่นไร

....................

ผมเคยเชื่อ ว่า ถ้าเราไม่ทำร้ายคนอื่น ก็จะไม่มีใครทำร้ายเรา

และเช่นกัน เมื่อเราดีกับใคร ก็เชื่อว่าเค้าจะดีตอบ

...................

ยิ่งเรียน ยิ่งรู้ ก็ทำให้ยิ่งรู้จักโลกใบนี้

ว่ามันไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด

เราไม่ทำเค้า  เค้าก็ทำเราก่อน

เราทำดี ก็ดีอยู่ตรงนั้น และนั่งดูคนที่เอาตัวรอด ก้าวข้ามหัวเราไป

คนแล้ว คนเล่า

คนดีก็ทำได้แค่ ยินดีกับคนอื่น และคิดเข้าข้างตัวเองเอาว่า

สักวันต้องได้ดี....  ก็คงรอวันนั้น จนแก่ตายไปเอง

โลกก็คงเหมือนเกมส์สักเกมส์ ที่ผู้เข้มแข็งเท่านั้น

ที่จะอยู่รอด....มิใช่คนดี

และก็น่าแปลก ที่เราถูกสอนมาให้เป็นคนดี  แต่สุดท้าย

เรากลับโหวตเลือกคนเก่ง ให้อยู่รอดจนจบเกมส์

และผู้แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้น ที่จะคู่ควรกับคำว่าชนะ

คนเก่ง ไม่จำเป็นต้องเป็นคนดี

และคนดี ก็ไม่ได้แปลว่าต้องเก่ง

เพราะสังคม หลอมให้เราชื่นชมคนที่เหนือกว่าผู้อื่น

โลกใบนี้จึงเต็มไปด้วยคนพยายามจะเก่ง รึ ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ตัวเอง

ไปให้ถึงจุดหมาย  โดยไม่เกี่ยงวิธีการ

ถ้าวันใด  เราติดอยู่ในกลางป่า ไร้ซึ่งอาหารใดๆ

เราจะทำอย่างไรเพื่อให้ชีวิตเรารอด?

และเมื่อถึงเวลานั้น ความเป็นคนดี จะช่วยชีวิตตัวเราเองได้อย่างไร?

ผมแค่นึกสงสัย

และแม้ไม่มีคำตอบใดๆ สำหรับตัวเองในตอนนี้

แต่ก็ต้องยอมรับ กลไกของสังคม

และ จะแปลกอะไร ถ้าเราจะดีน้อยลงสักหน่อย

ทันเกมส์ให้มากอีกนิด  รู้จักดีกับสิ่งที่ควรดี

และร้าย กับสิ่งที่ควรร้าย

ยิ้มและแสดงละคร ให้มากขึ้น อีกนิด

เพราะผมยังไม่อยากตาย ในป่าแห่งนี้

จะว่าไป.......ก็น่าสนุกดีอยู่เหมือนกัน

กับการลองเป็นคนอื่น ในแบบที่เราไม่เคยฝันจะเป็น

ก็แค่นั้น 

สุดท้ายถ้าเราทำมันสำเร็จ

ก็คงไม่มีใครนั่งจำ ว่าเราขึ้นไปอยู่บนจุดนั้นได้อย่างไร

ปัญหาอยู่แค่ว่า

เราจะ ชื่มชมกับความสำเร็จของตัวเองได้แค่ไหน

และยังจะเหลือคนที่จริงใจกับเราบ้างมั้ย 

ในวันนั้น.........

แค่นั้นเอง

***********************