ดีไซน์เนอร์ = สาวโรงงาน

posted on 11 Sep 2007 11:51 by parmer  in memo

พักนี้รู้สึกสับสน ทั้งๆที่มันควรจะเลยวัยสับสนไปนานแล้ว...แต่ปัญหาหนึ่งที่มีกับตัวเองตลอดมาคือ....

หาตัวเองไม่เจอในเรื่องงาน... ตั้งแตเรียนจบ ผมหนีอาชีพตามสาย ที่เรียนมาโดยตลอด...

ผมทำได้.. และทำได้ดีมากด้วย ตอนเรียน .... แต่ลึกๆ เรารู้ว่า มันไม่ใช่สิ่งที่เราชอบเลย รู้สึกเครียดทุกครั้งที่ต้องทำ .... แต่ด้วย สันดานบางอย่าง ที่ถ้าทำต้องทำให้ดีที่สุด... ก็เลยไม่ค่อยมีคนรู้ ว่าไม่ชอบขนาดไหน...

แต่ก็โทษใครไม่ได้ เพราะเลือกเรียนสายนี้เอง...คิดเอาเองว่ามันเท่ห์ มันเก๋ .....ได้เป็น ดีไซน์เนอร์...

กว่าจะรู้ว่า ...ก็เก๋ แค่ชื่อ เท่านั้น...ดีไซน์เนอร์ มันก็แค่ มนุษย์เงินเดือนธรรมดา ๆ

ที่เค้าใช้ เงินในการรีดเข็น....ไอเดีย ความคิด และ มันก็คือ โรงงานนรกดีๆ นี่เอง....

เงินไม่เยอะอย่างที่คนอื่นคิด... และแน่นอน ไม่เท่ห์เลยซักนิด ....

โทรม หัวฟู ตาคล้ำ...ล้วนเกิดจากการ ทำงานแบบอดหลับอดนอน... ทั้งยามเรียนและทำงานจริง...

ผมยาวรึ บางคนคิดว่าไว้เพื่อความเท่ห์ แต่จริงๆ แล้ว... ไม่มีเวลาตัด

บ่นมาก็ยาว.... แค่ไม่รู้ ว่าจะทำอะไรต่อไปดี

เหมือนวิ่งหนีตัวเอง.....เหนื่อยกับการ เปลี่ยนงานแล้วพบว่า ก็ยังไม่ใช่ที่เราอยากทำ

รึมันเกิดจากเราเอง...ที่ ตั้งข้อแม้กับทุกงานที่ทำ...และผมต้องทำอย่างไร...

เพื่อเปลี่ยนตัวเองให้รักให้ชอบในสิ่งที่ทำ...โดยไม่เปรียบเทียบกับคนอื่นๆ...

รึแม้แต่ ....เปรียบเทียบกับตัวเอง .....กับความฝันที่เคยมี ต่ออาชีพที่อยากทำ.....

ฉากหน้าที่เคยดูว่าสวยหรู ....ในความเป็นจริง ก็แค่ สีที่ทาไว้ด้านหน้า..

เบื้องหลังก็เป็นแค่ โครงไม้ถูกๆ กรุไม้อัด......ทาสี....

......สุดท้าย ก็เป็นได้แค่ เครื่องจักร ในการ ผลิตงาน ..

เป็นแค่ฟันเฟืองเล็กๆ ที่ไม่สำคัญอะไรกับองค์กร

และคงไม่มีผลอะไร กับใครเลย....แม้ฟันเฟืองตัวนี้จะหายไป...

**************************************

บ่นบ้าไปตามประสา คนฟุ้งซ่านครับ.....อยากหางานใหม่

แต่ไม่รู้จริงๆ ว่าจะทำอะไรต่อไป....สิ่งที่อยากทำ ก็ไม่ทำเงิน และ ไม่พอ

ต่อการดำรงชีวิต..... สิ่งที่ทำเงิน ก็ฝืนตัวเอง..

แต่ก็รู้...ว่าไม่มีอะไรเป็นอย่างใจเรา และโลกก็เป็นแบบนี้เสมอ

คงมีที่ว่างแค่ สำหรับคนที่แข็งแกร่งพอ เท่านั้น...

..............................................................

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

" พักนี้รู้สึกสับสน ทั้งๆที่มันควรเลยวัยสับสนมานานแล้ว "



ก้เลือกแล้วนี่นา อยู่กับมันมาได้ตั้งนาน

แต่ถ้ามันทนไม่ได้จริงๆ
พี่ก็หา หาสิ่งที่อยู่ข้างใน ที่มันคอยบอกพี่ว่า

อะไรคือสิ่งที่ใช่ ที่ทำแล้ว สุข จัง

.................
ดูโฆษณา สเมอร์นอฟ สิพี่ อิอิ
ผมก็ทำงานเป็นดีไซนเนอร์เหมือนกัน....รู้สึกเหมือนกันกับงานที่ทำอยู่เริ่มไม่รู้เหมือนกันว่าทำไปทำไมเพื่ออะไร...ถึงแม้จะเข้าใจว่าอาชีพของเรามันทำเพื่ออะไรแต่นั้นก็แค่สิ่งที่คนอื่นบอกต่อๆกันมาเท่านั้น.....ตอนนี้ก็อิดอัดอยู่เหมือนกันแต่ช่างเถอะ......สิ่งที่ผมอยากบ่นคุณก็บ่นหมดแล้วนิ...เป็นกำลังใจให้เพื่อนร่วมอาชีพครับ....อ้ออย่าลืมไปเยี่ยมผมที่บล็อคบ้างนะ

#2 By nhongf22 on 2007-09-11 12:04

บางครั้งการดำรงชีพ อาจต้องฝืนใจตัวเองไปบ้าง

แต่มันก็เป็นทางเลือกที่ต้องเลือกระหว่างความถูกต้อง(อยู่ได้)กับความถูกใจ (อยู่ได้ไม่ได้ไม่รู้ รู้เพียงมีความสุขกับสิ่งนั้น)


คนเราทุกคนล้วนแล้วแต่หาสิ่งที่ปารถนา
สักวันนะคะ เราคงเจอทางออกของชีวิตที่พอดี
ไม่ถูกใจไปทั้งหมดแต่ก็อยู่ได้ด้วยตัวสุข

สู้ๆค่ะ

#3 By @พักใจ on 2007-09-11 12:08

เราก็เป็นนะ ตอนสมัยเด็กๆอ่ะ...
เคยเรียนมาทางสายวิทย์-คณิต ไม่อยากบอกว่าเก่งด้วย แหะๆ เลยเกือบเลือกเรียนต่อคณะวิศวะแล้ว...
แต่ไม่รู้อีท่าไหน..... ดันเลือกทุกคณะเป็นสายศิลป์หมดเลย


ก็เลยไขน็อต ปรับกลไกในหัวใหม่ จากที่เคยจำแค่ 1 สูตรแล้วมาประยุกต์ใช้ ต้องจำหนังสือเป็นเล่ม

สุดท้ายจบรัฐศาสตร์ ทำงานเป็นโปรเจค เอาเข้าไป เหอๆ

มั๊ว มั่ว .... แต่มันดี เพราะเราเป็นพวกเบื่อง่ายด้วย เจอแบบหลากหลายเลยเข้าทาง อิอิ

#4 By nork on 2007-09-11 12:08

-เลือกทำงานที่รักจริงๆดีกว่าส่วนเรื่องรายได้ ถ้าคุณตั้งใจจริงมันมีทางไปอยู่แล้ว
-ไม่เพียงแค่คุณกำลังเหนื่อย ลองพักดูก็ดีนะคครับ
ทุกคนตอบได้ดีมากเลยครับพี่ สาระล้วนๆ ผมเพิ่มให้อีกอย่างนึงครับว่า ต่อให้ขึ้นชื่อว่างาน ไม่มีการทำงานไหนที่สบายเลยแม้แต่นิดเดียวในโลกนี้ แม้แต่งานที่ว่าเรารักและชอบว่างั้นเถอะ แต่มันเพียงแค่จะเหนื่อยหรือว่าลำบากน้อยเท่านั้นเอง เหมือนผมที่เป็นอยู่ที่พี่เคยบอกว่าดี เพราะได้เดินทาง ได้ทำอะไรหลายๆอย่าง แต่เมื่อมันมีปัจจัยอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องเช่นเงิน มันเป็นเงื่อนไขที่ทำให้เราต้องเปลี่ยนแปลงความสนุก ความบ้าบอ ความเป็นศิลปิน หรือความเอาแต่ใจตัวเอง เพื่อทำงานชิ้นนั้นให้ออกมาดี

ทำงานที่สร้างสรรขึ้นด้วยการสั่งงานของตัวเอง ดูท่าจะเป็นงานที่มีความกดดันน้อยกว่างานที่เป็นลูกจ้างเขา แต่จะทำเงินได้หรือเปล่า อันนี้ขึ้นอยู่กับความสามารถ โอกาส และบุญวาสนาที่ทำมาแต่ปางก่อนครับ ผมเชื่ออย่างนั้น หากเราไม่สามารถที่จะทำมันให้ได้ดั่งใจทุกอย่าง ปรับกิเลศ ความฟุ้งซ่าน หรือความไม่พอดีฝนความคิดและจิตใจของเราลง จะมีความสุขมากยิ่งขึ้นครับ

นึกถึงคำว่า พอเพียง ของในหลวงท่านไว้ครับ คำๆนี้เป็นคำวิเศษ สามารถช่วยทุกคนได้

#6 By m@Y D@y on 2007-09-11 12:36

หนูก็เป็นสาวโรงงานเหมือนกัน .. แต่มันจำเป็น
2-3 วันมานี้ แม่พูดว่า "ท่องไว้ลูก งานคือเงิน เงินคืองาน บรรดาสุข"
เหมือนแม่จะแอบรู้ว่า ลูกเบื่องาน เหลือเกิ๊นนนนน

อยากเปลี่ยนเหมือนกัน และเริ่มหาแล้ว
เราต้องสู้ต่อไปตามวัฏจักร กลไก ของชีวิต

#7 By Bew on 2007-09-11 13:18

เราว่าพี่ปามยังดีนะ รู้ว่าตัวเองอยากทำอะไร แม้จะไม่ทำเงินก็เถอะ แต่เราก็คิดอยู่บ่อยๆนะ ว่าถ้าไม่ทำงานนี้ เราจะเปลี่ยนไปทำอะไรได้บ้าง คำตอบก็คือ...
ไม่รู้เหมือนกันว่ะ จนกว่าจะได้ลองทำดู -*-

จะถามว่าเราเบื่องานดีไซน์บ้างไหม ก็ไม่นะ การออกแบบ เสนอความคิดสร้างสรรค์ของตัวเองมันเพลิดเพลิน หนุกหนานจะตาย ถ้าจะเบื่อ เราก็มีแต่ลูกค้าน่ะ อย่างเซ็งเลย พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง สื่อสารไม่ค่อยเข้าใจ
เปลี่ยนไปเปลี่ยนมายังกะกดรีโมท

แต่แบบพี่ปามเรียกว่า อารมณ์เบื่อรึเปล่าคะ
เบื่องาน เบื่อเพื่อนร่วมงาน เบื่อสิ่งแวดล้อมในที่ทำงาน ... เราเคยเป็นตอนจะหางานใหม่อ่ะ
พอย้ายที่ใหม่ แม้ว่างานสไตล์เดิมๆ แต่ก็โอเคนะ
แม้งานจะน่าเบื่อนิดๆ แต่เจ้านายและเพื่อนร่วมงานน่ารัก อย่างน้อยก็ทำให้หายเซ็งหายเฉาลงบ้าง

#8 By @ I'm a Box @ on 2007-09-11 17:04

เห็นธีมใหม่แระพี่ปาม งดงามๆ

#9 By @ I'm a Box @ on 2007-09-11 23:11

กำลังใช้เน็ตหางานใหม่อยู่ เพราะม่ายมีจากินแต่ได้มาเจอข้อความโดนใจ
สำหรับเราเราว่าอะไรที่มันต้องตีค่าเป็นเงินมันก็มักจะไม่มีความสุขเสมอแหละ
สูตรเงิน+อิสระ= -ความสุข
สู้ๆ.....แทนเราด้วย
(from คนที่ผ่านเข้ามาทางกูเก้อลลล
-คนที่อ่อนแอฝ่า)

#10 By pukpik (61.91.160.126) on 2008-07-04 21:36

สู้ๆ เป็นกำลังใจให้นะครับ big smile

#11 By noui (124.120.164.105) on 2008-07-05 07:59