ผมเคยคิด ว่าตัวเองเป็นคนสำคัญ
และโชคดี
โชคดีที่มีหลายสิ่งดีๆ ในชีวิต
ผมคิดแบบนั้นอยู่หลายสิบปี
แล้วผมก็พบว่า
มันไม่จริงเลย
คนทุกคน สำคัญ กันไป
แค่ช่วงหนึ่งของชีวิต
ไม่ว่าชีิวิตของใคร
ก็ต้องมีวัน ถูกลืม และหมดความสำคัญ
ด้วยกันแทบทั้งนั้น
ผมไม่ได้หดหู่ หรือ ซึมเศร้าอะไร
ที่ทำให้ต้องมาเขียนบทความนี้
บางทีการเป็นคนไม่สำคัญ
ก็ทำให้เราโล่งใจอย่างประหลาด
ที่ไม่ต้องพยายาม - เพื่อจะเป็นคนสำคัญ
ไว้ตลอดเวลา - ตลอดไป
โล่งใจว่า
ท้ายสุดแล้ว
เราก็เป็นได้แค่เรา
ที่มีคุณค่ากับบางคน และบางสิ่งเสมอ
และในเวลาเดียวกัน
ก็ไร้คุณค่าได้กับบางคน และบางสิ่งเช่นกัน
แล้วคุณค่ามันจะสำคัญอะไร
ก็แค่เดินต่อไป
จะสำคัญหรือไม่
ก็ไม่เห็นสำคัญ
*********************************************************