ลึก - ตื้น
posted on 11 Apr 2012 16:22 by parmer in memoปกติ - ผมชอบวัดคนที่ทำความรู้จัก จากการพูดคุย หรือ ดูหนังสักเรื่อง - หนังสือสักเล่ม
หนังสือเล่มแรกที่เค้าหยิบ ในร้านหนังสือ มันมักบอกความสนใจและตัวตนบางอย่างได้เสมอ
ทุกครั้งที่ออกจากโรงหนัง คำถามแรกของผมมักจะเป็นคำถามที่ว่า
" คิดอย่างไรกับหนังเรื่องนี้ " และถ้าคำตอบมันคือ สนุกดี ตลก เศร้า หรือเลวร้ายสุดคือ พระเอกหล่อดี
ผมก็จบบทสนทนา ด้วยไม่รู้จะคุยอะไรกันต่อ ~
และถ้ายังไม่แน่ใจพอ การพาเข้าร้านหนังสือ มักจะได้คำตอบที่ผมอยากรู้ - เสมอ
บางคนเลือกเดินไปหยิบนิตยสารดารา กอสซิบต่างๆ - เช่นกันผมก็คงทำได้แค่ปลีกตัวไปหาหนังสือเล่มอื่นอ่าน
หรืออาจเลยไปถึงการ หาคนเข้าร้านหนังสือด้วย คนอื่นต่อ
ไม่ได้แปลว่าคนอ่านหนังสือเหล่าันั้นเป็นคนไม่ดี หรือคนที่ดูหนังเพียงแึ่ค่ดารานำ จะเป็นคนไม่น่าคบ
แต่ผมรู้ดีว่า ผมต้องการคนที่ลึกพอที่จะ " เข้าใจ " ในความเป็นไป - และเป็นผมได้
แต่หลังจากผ่านการดูหนังมาเป็นร้อยเรื่อง
และการเข้าร้านหนังสืออีกนับไม่ถ้วน
ผมก็พบว่า ความตื้น และ ลึกของคนนั้น - วัดอะไรไม่ได้เลย
ว่าถ้าเค้าลึกพอ แล้วจะเข้าใจตัวเราได้ เหมือนที่เข้าใจหนังยากๆ และหนังสือที่อ่านไม่ง่าย
บางทีความ " ลึก " เกินไป ก็อาจทำให้เราสองคนจูงมือกันดำดิ่งสู่ก้นเหวได้เร็วกว่าที่คิด
และในทางกลับกัน ความ " ตื้น " ก็ทำให้เราสัมผัสกันเพียงแค่ผิวเผิน - เกินไป
ถามว่าทุกวันนี้ ผมยังวัดคนด้วยการดูหนังและหนังสือที่อ่านอยู่หรือไม่
คำตอบคือ - ไม่ไ้ด้วัดอะไร
เพียงแต่มันคงจะดี....
ถ้าเราอ่านหนังสือแล้วคุยกันได้ เฉกเช่นการดูหนังแล้ววิเคราะห์ และแลกเปลี่ยนความเห็นกัน
คงเพราะ ถ้าลึกเกิน - เราก็จม
และตื้นเกิน - เราก็ไม่มีวันสัมผัสกันมากพอ
ระดับน้ำที่พอดีแก่การว่าย สำหรับคนที่ว่ายน้ำไม่แข็งอย่างผม
จึงยังอยากอยู่ในจุดที่ผมว่ายได้โดยขาไม่แตะพื้น แต่ไม่ลึกจนเมื่อผมล้า
แล้วไม่สามารถยืดตัวยืนพักบนพื้นทรายได้่
และถ้าจะมองมันให้ดีแล้ว
จะตื้นจะลึกอย่างไร - ขึ้นชื่อว่าทะเล หรือความสัมพันธ์แล้ว
ก็ทำให้เราจมน้ำตายได้ - เสมอ
ไม่ว่าจะว่ายน้ำแข็งแค่ไหน หรือ มีตัวช่วยอย่างไร
ถ้าไม่รู้จักธรรมชาติของความตื้นลึกเหล่านั้น- เพียงพอ
................................................................................
สุขสันต์วันสงกรานต์ครับ